Dit Tahitiaanse tafereel van Paul Gauguin uit 1896 toont vrouwen en een kind bij een hut in het namiddaglicht. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Waarom ben je boos?
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Waarom ben je boos? (No te aha oe riri), 1896
Genrescene · 130,6 × 95,3 cm (51,4 × 37,5 in)
Symbolisme
Art Institute of Chicago, Chicago, inv. 1933.1119
Catalogustekst
Op een Tahitiaans erf hebben verschillende vrouwen, een kind en enkele dieren zich over de voorgrond verspreid, elk in de eigen houding en zonder duidelijk onderling contact. Paul Gauguin schilderde dit tafereel in 1896, tijdens zijn tweede verblijf op Tahiti, en noteerde de titel No te aha oe riri, in het Nederlands Waarom ben je boos?, langs de bovenrand. De vraag verwijst naar een onuitgesproken spanning die in de scène blijft hangen.
De figuren staan in een brede, bijna friesachtige rij over het formaat van 95,3 bij 130,6 centimeter. Gauguin werkte in olieverf op grof juteweefsel, een goedkope en ruw geweven drager die de kleuren mat houdt en de toets zichtbaar laat. De opbouw bestaat uit platte kleurvlakken in geel, rood en groen, begrensd door donkere contouren. Diepte ontstaat niet uit perspectief maar uit de opeenvolging van kleurzones, een aanpak die het werk tot het symbolisme rekent.
Binnen Gauguins Tahitiaanse periode hoort dit doek bij de grote huiselijke taferelen waarin hij het alledaagse leven op het eiland tot een tijdloos beeld bewerkte. De Amerikaanse verzamelaar Martin Ryerson kocht het werk in 1925 van de Durand-Ruel Galleries in New York en liet het na zijn overlijden in 1933 als legaat na aan de Art Institute of Chicago. Daar wordt het sinds die schenking bewaard.
Het grote formaat plaatst No te aha oe riri onder de ambitieuze doeken die Gauguin op Tahiti voltooide. Bij willem. wordt het als kunstdruk in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het symbolisme keerde zich in de late negentiende eeuw van de zichtbare werkelijkheid af en zocht het innerlijke, het droombeeld en de mythe. Figuren staan er voor een idee; lijn en kleur dragen een verborgen betekenis. De sfeer is stil, geladen en vaak raadselachtig. Tegenover het realisme en het impressionisme stelde de stroming de verbeelding en het gevoel.
In deze verzameling staan Odilon Redon, Arnold Bocklin en Jan Toorop voor die verbeelding. Redon bracht dromen en visioenen in zachte kleur en houtskool. Bocklin schilderde geladen, mythische taferelen als Het dodeneiland. Toorop bouwde zijn allegorieen op uit fijne, golvende lijnen vol figuren. Zij schilderden wat niet direct te zien is, en bereidden met hun nadruk op idee en vorm de moderne kunst voor.
Wie het symbolisme herkent, let op de raadselachtige sfeer, de mythische of dromerige onderwerpen en de nadruk op idee boven weergave. De stroming had geen vaste stijl maar een gedeelde houding, verspreid over heel Europa. Haar aandacht voor het innerlijk en de verbeelding bereidde het pad voor de Jugendstil en voor de vrije vorm van de moderne kunst. Verwant is de romantiek van een halve eeuw eerder, die het gevoel ook boven de rede stelde; het verschil is dat de romantiek dat in het landschap zocht en het symbolisme in de figuur en het teken.
Bron: Kroller-Muller Museum.
Meer van Paul Gauguin
Meer uit Symbolisme
