Both Members of This Club van George Bellows toont een clubgevecht tussen een witte en een zwarte bokser, geschilderd in 1909. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Both Members of This Club
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Both Members of This Club, 1909
Genrestuk · 115 × 160,5 cm (45,3 × 63,2 in)
Realisme
National Gallery of Art, Washington D.C., inv. 1944.13.1
Catalogustekst
Twee boksers raken elkaar in vol contact, een witte en een zwarte vechter, midden in een clubgevecht. George Bellows (1882-1925) schilderde dit tafereel in 1909 in olieverf op doek. Onder de ring komt het publiek als een dichte rij grimassende gezichten omhoog, aangelicht door het felle lamplicht boven de touwen. De scène speelt zich af in Tom Sharkey's Athletic Club in New York, waar Bellows de gevechten van dichtbij volgde. Het doek meet 115 bij 160,5 centimeter.
De compositie drijft op het contrast tussen licht en donker. Bellows zette de twee lichamen tegen een donkere achtergrond en ving het lamplicht op in brede, natte streken verf. Zijn toets is snel en direct; dikke lagen houden de spanning van het moment vast, en armen, schouders en gezichten staan er met enkele halen op, zonder gladgestreken te zijn. Als leerling van Robert Henri, de spil van de New Yorkse realisten, zocht Bellows zijn onderwerpen op straat en in de sportzaal in plaats van in het atelier.
De titel verwijst naar een juridische omweg. Openbaar boksen was in New York rond 1909 verboden, en clubs als die van Sharkey maakten bezoekers op de avond zelf tot lid om de wet te omzeilen; daardoor golden beide vechters als lid van deze club. Het gevecht tussen een witte en een zwarte bokser plaatst het werk in de gesegregeerde bokswereld van die jaren, kort na de veelbesproken wereldtitel van de zwarte zwaargewicht Jack Johnson in 1908. Binnen het realisme van de Ashcan School behoort het tot de bokstaferelen waarmee Bellows naam maakte.
Vandaag hangt Both Members of This Club in de National Gallery of Art in Washington, opgenomen in de collectie van de National Gallery of Art onder inventarisnummer 1944.13.1. Het was het eerste schilderij van Bellows dat het museum verwierf, in 1945 geschonken door verzamelaar Chester Dale. Bij willem. wordt het werk als kunstdruk in een beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het realisme koos vanaf het midden van de negentiende eeuw de zichtbare, alledaagse werkelijkheid tot onderwerp, zonder haar te verfraaien. Arbeiders, straten en het gewone leven kwamen in beeld, geschilderd zoals ze waren. De toets is direct, de toon nuchter en aards. De stroming brak met het idee dat alleen verheven of historische onderwerpen een groot doek waardig waren.
In deze verzameling staan Gustave Courbet en George Bellows voor die keuze voor het echte. Courbet schilderde het plattelandsleven en de arbeid op ware grootte en dwong daarmee erkenning af. Bellows bracht een generatie later de rauwe, moderne stad in beeld, met de boksring, de haven en de bouwput. Beiden toonden de wereld op ooghoogte en gaven het gewone bestaan een plaats in de grote schilderkunst.
Wie het realisme herkent, let op het alledaagse onderwerp, de aardse kleuren en de directe, onopgesmukte weergave. De stroming was ook een maatschappelijke keuze: door arbeiders en armen groot in beeld te brengen, gaf zij hun een plaats die eerder was voorbehouden aan koningen en heiligen. Die houding baande de weg voor het impressionisme en voor de moderne schilderkunst van de stad. Het impressionisme nam het alledaagse onderwerp over, maar ruilde de vaste vorm en de aardse kleur in voor licht en toets.
Bron: Musee d'Orsay, Parijs.



