In De drie bruiden staan drie vrouwen, van geloof, wereld en kwaad, in een dicht web van symbolische figuren en golvende lijnen. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
De drie bruiden
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
De drie bruiden, 1893
Symbolistische allegorie · 98 × 78 cm (38,6 × 30,7 in)
Symbolisme
Kröller-Müller Museum, Otterlo, inv. KM 104.449
Catalogustekst
In het midden van De drie bruiden staan drie vrouwen naast elkaar: een bruid van het geloof, een bruid van de wereld en een bruid van het kwaad. Om hen heen verdringt zich een dicht web van symbolische figuren, handen, bloemen en klanken, waarin nauwelijks lege ruimte overblijft. Jan Toorop bracht dit tafereel in 1893 tot stand, in potlood, krijt en kleur.
Het beeld is vrijwel geheel opgebouwd uit lijn. Fijne, golvende contouren verbinden de figuren tot een ritmisch geheel, waarin de sierlijke lijnvoering doorklinkt die Toorop aan het schaduwspel van zijn jeugd op Java ontleende. Kleur speelt een ondergeschikte rol; de tekening draagt de betekenis. Elk onderdeel verwijst naar een idee, van reinheid tot dood. Hier en daar lichten kleuraccenten op tussen het grijs en okergeel, maar nergens onderbreken zij de doorgaande beweging van de contouren.
De drie bruiden geldt als het symbolistische hoofdwerk van Toorop en als een sleutelstuk van het Nederlandse symbolisme. Het werk verbeeldt geen verhaal maar een gedachte over liefde, lot en geestelijke strijd, uitgedrukt in tegenstellingen. De dichtheid en de lijnvoering maakten diepe indruk op tijdgenoten en op de latere Jugendstil. Het werk werd bij zijn eerste tentoonstellingen zowel bewonderd als fel bekritiseerd, en groeide daarna uit tot een ijkpunt van de symbolistische beweging in Nederland.
Het werk maakt deel uit van de collectie van het Kröller-Müller Museum in Otterlo. Bij willem. wordt De drie bruiden als kunstdruk in een beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het symbolisme keerde zich in de late negentiende eeuw van de zichtbare werkelijkheid af en zocht het innerlijke, het droombeeld en de mythe. Figuren staan er voor een idee; lijn en kleur dragen een verborgen betekenis. De sfeer is stil, geladen en vaak raadselachtig. Tegenover het realisme en het impressionisme stelde de stroming de verbeelding en het gevoel.
In deze verzameling staan Odilon Redon, Arnold Bocklin en Jan Toorop voor die verbeelding. Redon bracht dromen en visioenen in zachte kleur en houtskool. Bocklin schilderde geladen, mythische taferelen als Het dodeneiland. Toorop bouwde zijn allegorieen op uit fijne, golvende lijnen vol figuren. Zij schilderden wat niet direct te zien is, en bereidden met hun nadruk op idee en vorm de moderne kunst voor.
Wie het symbolisme herkent, let op de raadselachtige sfeer, de mythische of dromerige onderwerpen en de nadruk op idee boven weergave. De stroming had geen vaste stijl maar een gedeelde houding, verspreid over heel Europa. Haar aandacht voor het innerlijk en de verbeelding bereidde het pad voor de Jugendstil en voor de vrije vorm van de moderne kunst. Verwant is de romantiek van een halve eeuw eerder, die het gevoel ook boven de rede stelde; het verschil is dat de romantiek dat in het landschap zocht en het symbolisme in de figuur en het teken.
Bron: Kroller-Muller Museum.





