De kathedraal van Rouen van Claude Monet aan het einde van de dag, een van meer dan dertig doeken van hetzelfde portaal. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Kathedraal van Rouen, zonlicht, einde van de dag
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Kathedraal van Rouen, zonlicht, einde van de dag (Cathédrale de Rouen, effet de soleil, fin de journée), 1892–1894
Architectuurstuk · 100 × 65 cm (39,4 × 25,6 in)
Impressionisme
Musée Marmottan Monet, Parijs, inv. 5174
Catalogustekst
Korrelige, dicht opeengezette verflagen bouwen het westelijke portaal van de kathedraal van Rouen op. Claude Monet schilderde Kathedraal van Rouen, zonlicht, einde van de dag tussen 1892 en 1894, olieverf op doek, 100 bij 65 cm; het hangt in het Musée Marmottan Monet in Parijs. In die jaren huurde hij in Rouen kamers met uitzicht op de gevel en legde het portaal keer op keer vast. Deze versie toont het gebouw aan het einde van de dag, wanneer het laatste licht over de stenen strijkt.
De toets is hier ingehouden vergeleken met andere doeken uit de reeks. Monet bracht het zonlicht op de steen terug tot een samenspel van roze, beige en geel, met mauve en blauw in de schaduwpartijen van de nissen en het beeldhouwwerk. Hij werkte de opzet niet glad af, maar liet de verf als een tastbare huid staan, zodat de vorm van het portaal eerder uit kleur en dikte dan uit lijn ontstaat. Het motief bleef gelijk; het licht veranderde per moment van de dag.
De reeks van de kathedraal van Rouen omvat meer dan dertig doeken, alle geschilderd tussen 1892 en 1894 en grotendeels in Giverny voltooid. Monet toonde twintig ervan in mei 1895 bij kunsthandelaar Durand-Ruel in Parijs, waar de serie de kritiek dwong het impressionisme opnieuw te bezien. Binnen dat impressionisme staat het werk voor de gedachte dat niet het gebouw maar het licht het onderwerp is. Dit doek kwam in 1966 in het Musée Marmottan Monet door de nalatenschap van Michel Monet, de zoon en enige erfgenaam van de schilder.
Vandaag hangt het werk in het Musée Marmottan Monet in Parijs, dat door die nalatenschap de grootste verzameling Monet ter wereld bezit; het is te vinden in de collectie van het Musée Marmottan Monet. Bij willem. wordt het als kunstdruk in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het impressionisme kwam op in het Parijs van de jaren zeventig van de negentiende eeuw en legde het vluchtige licht van een moment vast. De schilders werkten buiten, met losse toetsen en heldere, ongemengde kleur. Schaduwen zijn er niet zwart, maar gekleurd. Niet het onderwerp maar de waarneming van licht en atmosfeer stond voorop, wat destijds als schokkend onaf werd ervaren.
In deze verzameling staan Claude Monet en Camille Pissarro voor deze omslag in het kijken. Monet schilderde hetzelfde tafereel keer op keer, bij wisselend licht en weer. Pissarro bracht het land en de stad in beeld met een rustige, gelijkmatige toets. Zij schilderden de wereld zoals het oog haar op dat moment ving, en zetten daarmee de deur open naar de moderne kunst.
Wie het impressionisme herkent, let op de losse, zichtbare toets, de heldere kleur en de gekleurde schaduw. De schilders werkten vaak buiten en in reeksen, om hetzelfde tafereel bij wisselend licht vast te leggen. Wat eerst als onaf werd afgewezen, groeide uit tot een breed gewaardeerde stroming en tot het begin van de moderne schilderkunst. Wat erop volgde staat onder het post-impressionisme; het verschil met het latere expressionisme is dat de impressionist schildert wat het oog ziet en de expressionist wat het gevoel ermee doet.
Meer van Claude Monet
Meer uit Impressionisme