De wilde jacht van Odin is het bekendste werk van de Noor Peter Nicolai Arbo: goden en walkuren die door de nachthemel jagen. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
De wilde jacht van Odin
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
De wilde jacht van Odin (Åsgårdsreien), 1872
Mythologisch tafereel · 166 × 240,5 cm (65,4 × 94,7 in)
Romantiek
Nasjonalmuseet, Oslo, inv. NG.M.00258
Catalogustekst
Een stoet ruiters raast door de nachtelijke hemel: Odin voorop, Thor met zijn hamer en de walkuren die zich in de wolken vooruit werpen. Peter Nicolai Arbo schilderde deze wilde jacht in 1872, tijdens zijn jaren in Parijs. De scene komt niet uit de waarneming maar uit de Noorse mythologie; Asgardsreien betekent de rit van Asgard, de tocht van de goden door het luchtruim. Arbo ontleende het onderwerp aan een gedicht van Johan Sebastian Welhaven.
De compositie loopt in een schuine lijn van rechtsboven naar linksonder, waardoor de stoet vaart krijgt. Arbo zette de paarden en de ruiters in halfdonker, met flitsen wit en oker waar het licht op de wapenrusting valt. De achtergrond blijft schemerig, zodat de ogen van de figuren en de manen van de paarden naar voren komen. De toets is nauwkeurig in de figuren en losser in de wolkenlucht, een verschil dat de beweging versterkt. Het doek meet 166 bij 240,5 centimeter, breed genoeg om de hele stoet over de volle breedte uit te spreiden.
Het werk staat in de traditie van de Noorse nationale romantiek, waarin schilders de oude sagen en het noordelijke landschap tot onderwerp maakten. Arbo schilderde het motief niet een keer: in 1868 maakte hij een eerste versie, 169 bij 241 centimeter, die tot de collectie van het Drammens Museum behoort en al lange tijd in bruikleen is bij het Nordnorsk Kunstmuseum in Tromso. De titel Asgardsreien verwijst naar de rit van Asgard, de mythische verblijfplaats van de goden.
De grotere versie uit 1872 werd nog in het jaar van voltooiing aangekocht en hangt sindsdien in Oslo, waar het is opgenomen in de collectie van het Nasjonalmuseet. Bij willem. wordt dit tafereel als kunstreproductie in een oplage van honderd uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd. De kunstdruk volgt de maatverhouding van het originele doek.
Over de stroming
De romantiek zocht in de eerste helft van de negentiende eeuw het verhevene, de natuur en het gevoel. Weidse landschappen, dreigende storm en vervallen ruine roepen ontzag en weemoed op. De mens is er klein en alleen tegenover de oneindige natuur, die de schilders opvatten als een spiegel van de ziel. Tegenover de nuchtere rede stelde de stroming de verbeelding en de ervaring.
In deze verzameling staan Caspar David Friedrich, Thomas Cole en John Martin voor die houding. Friedrich schilderde stille figuren voor eindeloze luchten en zeeen. Cole bouwde weidse Amerikaanse landschappen op tot beelden van opkomst en verval. Martin gaf ramp en apocalyps een groots, theatraal decor. Hun licht en ruimte dragen een stille, bijna religieuze spanning die de latere landschapskunst diep heeft beinvloed.
Wie de romantiek herkent, let op de weidse ruimte, het dramatische licht en de kleine mens tegenover een overweldigende natuur. De stroming was een reactie op de nuchtere rede van de Verlichting en stelde daar gevoel en verbeelding tegenover. Haar opvatting van het landschap als drager van stemming en betekenis bleef de kunst van de negentiende en twintigste eeuw beinvloeden. Het realisme dat erop volgde, keerde de blik om: van het verhevene naar het gewone, van de storm naar de akker.
Bron: Hamburger Kunsthalle.
Meer uit Romantiek
