De levensfasen behoort tot de laatste werken van Caspar David Friedrich, die zichzelf en zijn familie afbeeldde als vijf figuren op een Oostzeestrand. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
De levensfasen
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
De levensfasen (Die Lebensstufen), ca. 1834-1835
Zeegezicht · 72,5 × 94 cm (28,5 × 37,0 in)
Romantiek
Museum der bildenden Künste, Leipzig, inv. 1217
Catalogustekst
Vijf figuren van verschillende leeftijd staan op een met stenen omzoomde strandwal, waar vijf zeilschepen in de avondschemering de kust naderen. Caspar David Friedrich schilderde De levensfasen omstreeks 1834 tot 1835; het doek meet 72,5 bij 94 centimeter, is olieverf op doek en hangt in het Museum der bildenden Künste in Leipzig onder inventarisnummer 1217. Een oude man in een lange jas keert de kijker de rug toe, iets afgezonderd van een jongere man met hoge hoed, een vrouw en twee kinderen. Een van de kinderen houdt een Zweedse vlag omhoog. De schepen op zee corresponderen met de figuren op de oever: de verste liggen nog ver, de dichtstbijzijnde meren al aan.
De compositie ordent het beeld in twee registers die elkaar beantwoorden. Op de voorgrond staan de mensen, op het water liggen de schepen, elk in een eigen stadium van aankomst of vertrek, zodat het getal vijf op beide vlakken terugkeert. Friedrich hield de tonen gedempt in het avondlicht, met een lage horizon en een wijde lucht die het strand klein maakt. De olieverf is dun en egaal opgebracht, vrijwel zonder zichtbare toets. De strandwal is herkenbaar de Utkiek bij Greifswald, de geboortestad van de schilder aan de Oostzee.
De vijf figuren zijn geïdentificeerd als Friedrich en zijn naaste familie. De oude man op de rug gezien is de schilder zelf, de jongen zijn zoon Gustav Adolf, de meisjes zijn dochters Agnes Adelheid en Emma, de man met de hoge hoed zijn neef Johann Heinrich. De Zweedse vlag verwijst naar de geschiedenis van Greifswald, dat tot 1815 onder Zweeds bestuur viel voordat het Pruisisch werd. Binnen de Romantiek verbindt het werk landschap en levensloop tot een beeld van vergankelijkheid. Het schilderij behoort tot Friedrichs laatste voltooide werken, gemaakt in de jaren voor zijn dood in 1840.
Wie het doek wil terugzien, vindt het in de collectie van Museum der bildenden Künste in Leipzig. Bij willem. wordt De levensfasen als kunstreproductie in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
De romantiek zocht in de eerste helft van de negentiende eeuw het verhevene, de natuur en het gevoel. Weidse landschappen, dreigende storm en vervallen ruine roepen ontzag en weemoed op. De mens is er klein en alleen tegenover de oneindige natuur, die de schilders opvatten als een spiegel van de ziel. Tegenover de nuchtere rede stelde de stroming de verbeelding en de ervaring.
In deze verzameling staan Caspar David Friedrich, Thomas Cole en John Martin voor die houding. Friedrich schilderde stille figuren voor eindeloze luchten en zeeen. Cole bouwde weidse Amerikaanse landschappen op tot beelden van opkomst en verval. Martin gaf ramp en apocalyps een groots, theatraal decor. Hun licht en ruimte dragen een stille, bijna religieuze spanning die de latere landschapskunst diep heeft beinvloed.
Wie de romantiek herkent, let op de weidse ruimte, het dramatische licht en de kleine mens tegenover een overweldigende natuur. De stroming was een reactie op de nuchtere rede van de Verlichting en stelde daar gevoel en verbeelding tegenover. Haar opvatting van het landschap als drager van stemming en betekenis bleef de kunst van de negentiende en twintigste eeuw beinvloeden. Het realisme dat erop volgde, keerde de blik om: van het verhevene naar het gewone, van de storm naar de akker.
Bron: Hamburger Kunsthalle.
Meer van Caspar David Friedrich
Meer uit Romantiek
