Improvisation Gorge van Wassily Kandinsky brengt een alpiene bergkloof terug tot kolkende kleurvlakken waarin een boot en de watermassa nog net herkenbaar blijven. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Improvisatie Kloof
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Improvisatie Kloof (Improvisation Klamm), 1914
Abstracte compositie · 110 × 110 cm (43,3 × 43,3 inch)
Expressionisme
Städtische Galerie im Lenbachhaus, München, inv. GMS 74
Catalogustekst
Improvisation Gorge toont een bergkloof waar water tussen steile wanden naar beneden stort. Kandinsky schilderde het werk in 1914 in München, in een vierkant formaat van 110 bij 110 centimeter. Tussen de brede kleurvlakken zijn nog een waterval, een smalle roeiboot en enkele figuren te herkennen. Het beeld staat op de rand van abstractie: de motieven lossen op in kleur, maar verdwijnen niet helemaal.
De compositie is opgebouwd uit losse, snelle toetsen en banen die diagonaal door het doek trekken. Kandinsky ging uit van een tocht door de Höllentalklamm bij Garmisch, een kloof die hij met Gabriele Münter bezocht. Hij vertaalde die waarneming niet letterlijk, maar tot een spel van klanken, waarin blauw, groen en rood botsen tegen donkere lijnen. De titel verwijst naar zijn reeks Improvisaties, werken die hij grotendeels uit het gevoel liet ontstaan.
Het werk hoort bij de laatste jaren die Kandinsky in Duitsland doorbracht. In 1911 had hij in München samen met Franz Marc de kunstenaarsgroep Der Blaue Reiter opgericht, die de abstracte richting binnen het Expressionisme aanjoeg. Improvisation Gorge ontstond kort voordat het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog hem in augustus 1914 dwong Duitsland te verlaten. Het schilderij kwam via de schenking van Gabriele Münter in 1957 in het bezit van het museum.
Vandaag bevindt het werk zich in de Städtische Galerie im Lenbachhaus in München, dat de grootste verzameling van Der Blaue Reiter bewaart; het is opgenomen in de collectie van het Lenbachhaus. Bij willem. is Improvisation Gorge te verwerven als kunstdruk in een beperkte oplage, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het expressionisme stelde het gevoel boven de natuurgetrouwe weergave. Kleur wordt er fel en onnatuurlijk ingezet, de vorm vervormd en de toets nadrukkelijk. Niet de zichtbare werkelijkheid staat centraal, maar de innerlijke ervaring: angst, verlangen, eenzaamheid en onrust worden zichtbaar gemaakt. De stroming kwam rond 1900 op en liep vooruit op een groot deel van de moderne kunst.
In deze verzameling brengt willem. werk van Edvard Munch, Chaim Soutine en James Ensor bijeen. Munch bracht de grote thema's van liefde, angst en dood terug tot een enkel geladen beeld. Soutine kneedde zijn verf tot een wervelende, haast trillende materie. Ensor duwde gemaskerde menigten in felle kleuren tegen het beeldvlak. Elk van hen zette de eigen ervaring om in kleur en lijn, en maakte daarmee de weg vrij voor de kunst van de twintigste eeuw.
Wie het expressionisme herkent, let op de felle, soms schrille kleur, op de vervormde vorm en op de zichtbare, gejaagde toets. De stroming had haar zwaartepunt in Duitsland en Noord-Europa en kende geen strak program, maar een gedeelde drang naar uitdrukking. Haar nadruk op het innerlijk werkte door in de kunst van de hele twintigste eeuw, tot in het latere abstracte expressionisme. Het verschil met het impressionisme zit in de richting van de blik: de impressionist schildert wat het oog ziet, de expressionist wat de ervaring ermee doet.
Bron: Nasjonalmuseet, Oslo.





