Kerk in Cassone toont de dorpskerk van Cassone aan het Gardameer, door Klimt in 1913 tot een dicht, vlak gezicht samengetrokken. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Kerk in Cassone
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Kerk in Cassone (Kirche in Cassone (Landschaft mit Zypressen)), 1913
Landschap · 110 × 110 cm (43,3 × 43,3 inch)
Jugendstil
Privécollectie (herkomst Zuckerkandl), onbekend (privécollectie)
Catalogustekst
Aan de oostoever van het Gardameer ligt het dorp Cassone, bij Malcesine in Noord-Italie. Gustav Klimt schilderde het in 1913, toen hij de zomer niet aan de Attersee maar aan dit Italiaanse meer doorbracht. Het doek toont de dorpskerk met de lage huizen aan het water, gezien vanaf de overkant, met donkere cipressen die tussen de bebouwing oprijzen. Boven de daken is geen lucht te zien: het beeld reikt tot de bovenrand en sluit zich daar. Het werk is olieverf op doek, vierkant, 110 bij 110 centimeter.
Klimt trok het verre gezicht samen tot een dicht, vlak oppervlak. Hij gebruikte een theaterkijker om het motief uit te snijden en de afstand weg te drukken, zodat kerk, huizen en water bijna in een enkel vlak boven elkaar komen te liggen. Het perspectief is daardoor ondiep, alsof alles door een verrekijker naar voren is gehaald. De cipressen staan als donkere verticalen tegen de lichtere bebouwing en verankeren de compositie. De toets is klein en dicht gezet, met spiegelingen in het water die de huizen als een omgekeerd patroon herhalen.
Kerk in Cassone hoort bij de vierkante landschappen die Klimt in zijn late jaren maakte, verwant aan de Wiener Secession en de Jugendstil waarin hij het decoratieve vlak boven de diepte stelde. Anders dan zijn meerzichten aan de Attersee is dit een Italiaans gezicht, ontstaan tijdens een reis naar het Gardameer. Het doek behoorde tot de verzameling van de familie Zuckerkandl, Weense mecenassen die Klimt door de jaren heen steunden. Sinds een veiling in Londen in 2010 bevindt het zich in een particuliere collectie en is het niet openbaar te bezichtigen.
Vandaag berust Kerk in Cassone in particulier bezit en is het zelden publiek te zien. Bij willem. wordt het als kunstdruk in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
De Jugendstil kwam rond 1900 op in heel Europa, onder namen als art nouveau en Wiener Secession. De stroming maakte van de vloeiende, golvende lijn het hart van het beeld. Planten, haren en ornament kronkelen in sierlijke vormen over het vlak, waarbij kunst en sierkunst in elkaar overlopen. Vorm en versiering wegen er zwaarder dan de diepte, zodat het beeld vlak en decoratief wordt opgebouwd.
In deze verzameling staan Gustav Klimt en Jan Toorop voor de kracht van die lijn. Klimt bouwde zijn figuren en landschappen op uit vlakke, ornamentele patronen, in zijn gouden werken doorweven met bladgoud. Toorop trok fijne, golvende lijnen vol figuren, waarin de sierlijke lijnvoering uit zijn jeugd op Java doorklinkt. De Jugendstil verbond schilderkunst, grafiek en toegepaste kunst en legde de basis voor de moderne vormgeving.
Wie de Jugendstil herkent, let op de zwierige, ononderbroken lijn, op vlakke kleurvelden en op ornament dat uit de natuur is afgeleid. De stijl bloeide in de architectuur, het affiche en het sieraad even sterk als in de schilderkunst. Rond de Eerste Wereldoorlog ebde de mode weg, maar de nadruk op vorm en versiering bleef doorwerken in de latere vormgeving. De symbolisten deelden dezelfde jaren en soms dezelfde kunstenaars, zoals Toorop; het verschil is dat het symbolisme een idee wil verbeelden en de Jugendstil een vorm wil vervolmaken.
Bron: Belvedere, Wenen.


