Op een bevroren parkvijver schaatsen figuren in kleurige winterkleding door de sneeuw, een levendig wintertafereel dat George Bellows in 1914 in New York schilderde. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Liefde voor de winter
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Liefde voor de winter (Love of Winter), 1914
Winterlandschap · 81,6 × 101,6 cm (32,1 × 40,0 in)
Realisme
Art Institute of Chicago, Chicago, Illinois, inv. 1914.1018
Catalogustekst
Op een bevroren parkvijver in New York glijden schaatsers over het ijs, een besneeuwd tafereel dat George Bellows in de winter van 1914 vastlegde. Figuren in kleurige winterjassen bewegen in losse groepen over het bevroren water, terwijl anderen langs de oever toekijken. Achter hen rijzen kale bomen en een heldere hemel op boven de sneeuw. Bellows schilderde Love of Winter, in het Nederlands Liefde voor de winter, in olieverf op doek; het werk meet 81,6 bij 101,6 centimeter.
De compositie spreidt de schaatsers over de volle breedte van het doek. Bellows plaatste de figuren in losse groepen, zodat het oog van de ene beweging naar de andere springt en het tafereel nooit tot stilstand komt. Hij bracht de verf in brede, snelle streken aan en zette felle rode, gele en groene accenten tegen het wit van de sneeuw. Die toetsen geven de kou en de vaart van het schaatsen weer, zonder dat het beeld in detail verzandt. De losse, directe toets is kenmerkend voor zijn manier van werken.
Love of Winter ontstond kort na een zware sneeuwstorm. Bellows had eerder geklaagd dat er geen sneeuw meer viel om te schilderen; toen op 13 februari 1914 een hevige storm New York bedekte, greep hij het tafereel meteen aan. Het werk staat in de traditie van het Amerikaanse Realisme, de stroming waartoe Bellows met de New Yorkse stadschilders behoorde. Waar hij elders de boksring en het havenleven vastlegde, koos hij hier voor de ontspanning van een winterse dag in het park.
Vandaag hangt Love of Winter in het Art Institute of Chicago, dat het doek al in 1914 aankocht, kort na de voltooiing, onder inventarisnummer 1914.1018. Het maakt daar deel uit van de collectie van het Art Institute of Chicago. Bij willem. is het te verwerven als kunstdruk in een beperkte oplage, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het realisme koos vanaf het midden van de negentiende eeuw de zichtbare, alledaagse werkelijkheid tot onderwerp, zonder haar te verfraaien. Arbeiders, straten en het gewone leven kwamen in beeld, geschilderd zoals ze waren. De toets is direct, de toon nuchter en aards. De stroming brak met het idee dat alleen verheven of historische onderwerpen een groot doek waardig waren.
In deze verzameling staan Gustave Courbet en George Bellows voor die keuze voor het echte. Courbet schilderde het plattelandsleven en de arbeid op ware grootte en dwong daarmee erkenning af. Bellows bracht een generatie later de rauwe, moderne stad in beeld, met de boksring, de haven en de bouwput. Beiden toonden de wereld op ooghoogte en gaven het gewone bestaan een plaats in de grote schilderkunst.
Wie het realisme herkent, let op het alledaagse onderwerp, de aardse kleuren en de directe, onopgesmukte weergave. De stroming was ook een maatschappelijke keuze: door arbeiders en armen groot in beeld te brengen, gaf zij hun een plaats die eerder was voorbehouden aan koningen en heiligen. Die houding baande de weg voor het impressionisme en voor de moderne schilderkunst van de stad. Het impressionisme nam het alledaagse onderwerp over, maar ruilde de vaste vorm en de aardse kleur in voor licht en toets.
Bron: Musee d'Orsay, Parijs.



