Havenarbeiders wachten op een winterse ochtend op werk bij een oceaanstomer aan de kades van New York, Manhattan vaag achter hen in de kou. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Men of the Docks
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Men of the Docks, 1912
Genrestuk / stadstafereel · 160,7 × 114,3 cm (63,3 × 45,0 in)
Realisme
National Gallery, Londen, inv. NG6649
Catalogustekst
Op een winterse ochtend staan havenarbeiders bijeen aan de kade, wachtend op werk bij een enorme oceaanstomer die hoog boven hen uittorent. George Bellows (1882-1925) schilderde dit tafereel in 1912, aan de kades bij de East River bij Brooklyn, met de torens van Manhattan vaag in de koude lucht aan de overkant. De grond is besneeuwd, paarden staan klaar voor de vracht, en de mannen dringen samen tegen de kou. Het werk meet 114,3 bij 161,3 centimeter, olieverf op doek.
De donkere romp van de stomer beslaat bijna de hele linkerhelft van het doek en drukt de kleine figuren naar de onderrand. Bellows werkte met een beperkt winterpalet van grijs, bruin en gebroken wit, waartegen de damp uit de schoorstenen en de verre stad oplichten. Hij bracht de verf snel en in brede halen aan, zodat de sneeuw en de mist eerder gesuggereerd dan uitgewerkt zijn. Het licht is scherp en koud; de stad aan de overkant glinstert in de winterzon terwijl de arbeiders in de schaduw van het schip blijven.
Dit is het laatste en meest ambitieuze werk in een reeks winterse riviergezichten die Bellows tussen 1908 en 1912 maakte. Hij hoorde bij de Ashcan School, de groep New Yorkse realisten die het alledaagse stadsleven tot onderwerp verhieven: de haven, de straat, de menigte. Binnen dat realisme staat dit doek voor de arbeid en de kou van de moderne stad, nuchter en zonder opsmuk getoond. Het is het enige schilderij van Bellows in een Europese museumcollectie; de National Gallery in Londen verwierf het in 2014 van het Randolph College in Virginia, waarmee het het eerste grote Amerikaanse schilderij in die verzameling werd.
Vandaag hangt het werk in de National Gallery in Londen, waar het te vinden is in de collectie van de National Gallery. Bij willem. wordt het als kunstdruk in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het realisme koos vanaf het midden van de negentiende eeuw de zichtbare, alledaagse werkelijkheid tot onderwerp, zonder haar te verfraaien. Arbeiders, straten en het gewone leven kwamen in beeld, geschilderd zoals ze waren. De toets is direct, de toon nuchter en aards. De stroming brak met het idee dat alleen verheven of historische onderwerpen een groot doek waardig waren.
In deze verzameling staan Gustave Courbet en George Bellows voor die keuze voor het echte. Courbet schilderde het plattelandsleven en de arbeid op ware grootte en dwong daarmee erkenning af. Bellows bracht een generatie later de rauwe, moderne stad in beeld, met de boksring, de haven en de bouwput. Beiden toonden de wereld op ooghoogte en gaven het gewone bestaan een plaats in de grote schilderkunst.
Wie het realisme herkent, let op het alledaagse onderwerp, de aardse kleuren en de directe, onopgesmukte weergave. De stroming was ook een maatschappelijke keuze: door arbeiders en armen groot in beeld te brengen, gaf zij hun een plaats die eerder was voorbehouden aan koningen en heiligen. Die houding baande de weg voor het impressionisme en voor de moderne schilderkunst van de stad. Het impressionisme nam het alledaagse onderwerp over, maar ruilde de vaste vorm en de aardse kleur in voor licht en toets.
Bron: Musee d'Orsay, Parijs.



