Schemering in de wildernis van Frederic Edwin Church uit 1860 laat een brandende avondhemel achter boven een landschap zonder mens. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Schemering in de wildernis
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Schemering in de wildernis (Twilight in the Wilderness), 1860
Landschap · 101,6 × 162,6 cm (40 × 64 inch)
Romantiek
The Cleveland Museum of Art, Cleveland, inv. 1965.233
Catalogustekst
Schemering in de wildernis toont een hemel die na zonsondergang in rood en oranje staat, boven een landschap waarin geen mens en geen gebouw te vinden is. Banen wolken trekken van de ene rand naar de andere en komen gedempt terug in het water eronder. Aan weerszijden staan donkere naaldbomen en bergruggen tegen het licht. Frederic Edwin Church (1826-1900) schilderde het doek in 1860 naar studies die hij bij Mount Katahdin in Maine had gemaakt.
De hemel is laag over laag opgebouwd, van diep karmijn naar bijna wit op de plek waar de zon net is verdwenen. Church hield de onderste helft van het doek donker en vlak, zodat al het gewicht van de compositie bovenin komt te liggen. Het water geeft de kleuren een halve toon lager terug en houdt de twee helften bij elkaar. De verf ligt dun en glad, met een toets die op afstand niet meer te zien is. Het doek meet 101,6 bij 162,6 centimeter.
Church werkte in de jaren vijftig aan doeken waarin een expeditie, een vulkaan of een waterval de kijker een verhaal aanreikte. Hier liet hij dat weg en bleef alleen het licht over. Het werk wordt gerekend tot het luminisme, de richting binnen de Amerikaanse landschapsschilderkunst waarin de lichtval zelf het onderwerp werd. Het ontstond in het jaar voor het uitbreken van de Amerikaanse Burgeroorlog, en tijdgenoten lazen in de brandende lucht een voorteken.
Het doek kwam in 1965 door aankoop uit het Mr. and Mrs. William H. Marlatt Fund in de collectie van The Cleveland Museum of Art, waar het onder inventarisnummer 1965.233 wordt bewaard. Bij willem. wordt het als kunstdruk in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
De romantiek zocht in de eerste helft van de negentiende eeuw het verhevene, de natuur en het gevoel. Weidse landschappen, dreigende storm en vervallen ruine roepen ontzag en weemoed op. De mens is er klein en alleen tegenover de oneindige natuur, die de schilders opvatten als een spiegel van de ziel. Tegenover de nuchtere rede stelde de stroming de verbeelding en de ervaring.
In deze verzameling staan Caspar David Friedrich, Thomas Cole en John Martin voor die houding. Friedrich schilderde stille figuren voor eindeloze luchten en zeeen. Cole bouwde weidse Amerikaanse landschappen op tot beelden van opkomst en verval. Martin gaf ramp en apocalyps een groots, theatraal decor. Hun licht en ruimte dragen een stille, bijna religieuze spanning die de latere landschapskunst diep heeft beinvloed.
Wie de romantiek herkent, let op de weidse ruimte, het dramatische licht en de kleine mens tegenover een overweldigende natuur. De stroming was een reactie op de nuchtere rede van de Verlichting en stelde daar gevoel en verbeelding tegenover. Haar opvatting van het landschap als drager van stemming en betekenis bleef de kunst van de negentiende en twintigste eeuw beinvloeden. Het realisme dat erop volgde, keerde de blik om: van het verhevene naar het gewone, van de storm naar de akker.
Bron: Hamburger Kunsthalle.


