Een dubbele regenboog spant zich over een tropische vallei waar de regen net uit is, geschilderd door Frederic Edwin Church in 1866. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Regenseizoen in de tropen
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Regenseizoen in de tropen (Rainy Season in the Tropics), 1866
Landschap · 142,9 × 214 cm (56,3 × 84,3 inch)
Romantiek
Fine Arts Museums of San Francisco, San Francisco, inv. 1970.9
Catalogustekst
Frederic Edwin Church (1826-1900) was de enige leerling die Thomas Cole ooit aannam, en hij bouwde daarop een loopbaan van landschappen die hij ter plaatse tekende en in zijn atelier in New York samenstelde. Regenseizoen in de tropen schilderde hij in 1866. Een dubbele regenboog spant zich over een vallei die nog vol regen hangt, met natte begroeiing op de hellingen en twee kleine figuren met een lastdier op een pad in de voorgrond.
De regenboog is niet als lijn maar als een brede band geschilderd, waarin de kleuren traag in elkaar zakken. Church liet de lucht eromheen open en vaag en hield de kloof onderin donker, zodat het oog vanzelf van boven naar beneden gaat. De twee figuren zijn zo klein gehouden dat de vallei haar ware schaal pas krijgt zodra je ze gevonden hebt. Het doek meet 142,9 bij 214 centimeter.
De vallei op dit doek bestaat niet. Church stelde haar samen uit studies die hij in 1853 en 1857 in Colombia en Ecuador had gemaakt en uit wat hij in 1865 op Jamaica zag, waar hij met zijn vrouw naartoe reisde nadat zij binnen enkele weken twee kinderen aan difterie hadden verloren. Het werk hoort bij de Hudson River School, de Amerikaanse landschapsschilders rond Cole, en is het laatste grote tropische doek dat Church maakte.
Het schilderij werd door de Fine Arts Museums of San Francisco aangekocht uit de Mildred Anna Williams Collection en hangt in de de Young, onderdeel van de collectie van de Fine Arts Museums of San Francisco. Bij willem. wordt het als kunstreproductie in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
De romantiek zocht in de eerste helft van de negentiende eeuw het verhevene, de natuur en het gevoel. Weidse landschappen, dreigende storm en vervallen ruine roepen ontzag en weemoed op. De mens is er klein en alleen tegenover de oneindige natuur, die de schilders opvatten als een spiegel van de ziel. Tegenover de nuchtere rede stelde de stroming de verbeelding en de ervaring.
In deze verzameling staan Caspar David Friedrich, Thomas Cole en John Martin voor die houding. Friedrich schilderde stille figuren voor eindeloze luchten en zeeen. Cole bouwde weidse Amerikaanse landschappen op tot beelden van opkomst en verval. Martin gaf ramp en apocalyps een groots, theatraal decor. Hun licht en ruimte dragen een stille, bijna religieuze spanning die de latere landschapskunst diep heeft beinvloed.
Wie de romantiek herkent, let op de weidse ruimte, het dramatische licht en de kleine mens tegenover een overweldigende natuur. De stroming was een reactie op de nuchtere rede van de Verlichting en stelde daar gevoel en verbeelding tegenover. Haar opvatting van het landschap als drager van stemming en betekenis bleef de kunst van de negentiende en twintigste eeuw beinvloeden. Het realisme dat erop volgde, keerde de blik om: van het verhevene naar het gewone, van de storm naar de akker.
Bron: Hamburger Kunsthalle.


