Sneeuw in New York van Robert Henri toont een besneeuwde New Yorkse straat uit 1902, geschilderd in een somber palet zonder winterse glans. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Sneeuw in New York
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Sneeuw in New York (Snow in New York), 1902
Stadsgezicht · 65,5 × 81,3 cm (25,8 × 32,0 in)
Realisme
National Gallery of Art, Washington D.C., inv. 1954.4.3
Catalogustekst
In een gewone zijstraat van New York, niet ver van 57th Street, schilderde Robert Henri (1865-1929) in maart 1902 de gevolgen van een nachtelijke sneeuwval op een doek van 81,3 bij 65,5 centimeter. Het beeld toont geen brede laan en geen anekdote, maar natte sneeuw op de rijweg, donkere gevels en enkele figuren die zich door de kou voortbewegen. Henri, Amerikaans schilder en leidende figuur van de Ashcan School, signeerde en dateerde het doek linksonder met de datum 5 maart 1902.
Het gedempte palet draagt het hele werk. Henri werkte met grijzen, bruinen en gebroken wit, en hield het licht laag en gelijkmatig, zonder de schittering die impressionisten aan sneeuw gaven. De toets is breed en direct, in dunne en dikkere lagen naast elkaar aangebracht, zodat de smeltende sneeuw en het natte plaveisel voelbaar worden. Vanuit zijn atelier in het Sherwood Building, op de hoek van West 57th Street en Sixth Avenue, keek hij dagelijks op zulke straten uit.
Het werk hoort tot de kern van Henri's Realisme, waarin het alledaagse stadsleven het onderwerp is en niet de verfraaide stad. De handelaar William Macbeth had hem begin 1902 aangespoord New Yorkse straatgezichten te maken voor een tentoonstelling in april van dat jaar, waar dit doek als nummer zes hing. Sneeuw in New York ontstond zo voor een concrete gelegenheid en werd meteen na voltooiing getoond.
Sneeuw in New York bevindt zich in de National Gallery of Art, Washington, als onderdeel van de Chester Dale Collection. Chester Dale verwierf het werk in 1925 op een veiling en schonk het in 1954 aan het museum, waar het is opgenomen in de collectie van de National Gallery of Art. Bij willem. wordt het als kunstreproductie in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het realisme koos vanaf het midden van de negentiende eeuw de zichtbare, alledaagse werkelijkheid tot onderwerp, zonder haar te verfraaien. Arbeiders, straten en het gewone leven kwamen in beeld, geschilderd zoals ze waren. De toets is direct, de toon nuchter en aards. De stroming brak met het idee dat alleen verheven of historische onderwerpen een groot doek waardig waren.
In deze verzameling staan Gustave Courbet en George Bellows voor die keuze voor het echte. Courbet schilderde het plattelandsleven en de arbeid op ware grootte en dwong daarmee erkenning af. Bellows bracht een generatie later de rauwe, moderne stad in beeld, met de boksring, de haven en de bouwput. Beiden toonden de wereld op ooghoogte en gaven het gewone bestaan een plaats in de grote schilderkunst.
Wie het realisme herkent, let op het alledaagse onderwerp, de aardse kleuren en de directe, onopgesmukte weergave. De stroming was ook een maatschappelijke keuze: door arbeiders en armen groot in beeld te brengen, gaf zij hun een plaats die eerder was voorbehouden aan koningen en heiligen. Die houding baande de weg voor het impressionisme en voor de moderne schilderkunst van de stad. Het impressionisme nam het alledaagse onderwerp over, maar ruilde de vaste vorm en de aardse kleur in voor licht en toets.
Bron: Musee d'Orsay, Parijs.
Meer uit Realisme
