Wederzijds akkoord van Wassily Kandinsky is een van zijn laatste grote doeken, met twee vormen die elkaar in evenwicht houden. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Wederzijds akkoord
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Wederzijds akkoord (Accord réciproque), 1942
Abstracte compositie · 114 × 146 cm (44,9 × 57,5 inch)
Expressionisme
Centre Pompidou (Musée national d'art moderne), Parijs, inv. AM 1976-863
Catalogustekst
Olieverf en Ripolin, aangebracht op doek: met die materialen schilderde Wassily Kandinsky in 1942 Wederzijds akkoord, in zijn atelier in Neuilly-sur-Seine bij Parijs. Het doek meet 114 bij 146 centimeter en toont twee grote vormen die elkaar in evenwicht houden. Rond die vormen liggen kleine tekens en gekleurde velden verspreid over het vlak.
De compositie draait om het contrast tussen grijswit en diep zwart. De twee vormen balanceren op hun smalle punten en worden aan boven- en onderrand verankerd door kleine driehoeken, wat het beeld zijn wankele evenwicht geeft. Kandinsky mengde de olieverf met Ripolin, een industriele lakverf, om egale, gladde vlakken te bereiken zonder zichtbare toets. De motieven die hij eromheen strooide, herinneren aan de organische vormpjes uit zijn late Parijse jaren.
Wederzijds akkoord behoort tot de laatste grote doeken die Kandinsky voltooide. In de zomer van 1942 schilderde hij nog Tensions delicates, waarna materiaalschaarste in de bezettingsjaren hem tot kleinere formaten dwong. Binnen het expressionisme markeert het werk het slot van zijn Parijse periode, waarin hij geometrie en biomorfe vormen samenbracht. Na zijn dood in december 1944 diende het doek als achtergrond van de kamer waarin hij lag opgebaard.
Het schilderij maakt deel uit van het Centre Pompidou (Musee national d'art moderne), Parijs, waar het is opgenomen in de collectie van het Centre Pompidou. In juni 1945 was het te zien op de tentoonstelling Art concret in Parijs. Bij willem. is Wederzijds akkoord als kunstdruk in een beperkte oplage verkrijgbaar, op aanvraag gedrukt in ons eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het expressionisme stelde het gevoel boven de natuurgetrouwe weergave. Kleur wordt er fel en onnatuurlijk ingezet, de vorm vervormd en de toets nadrukkelijk. Niet de zichtbare werkelijkheid staat centraal, maar de innerlijke ervaring: angst, verlangen, eenzaamheid en onrust worden zichtbaar gemaakt. De stroming kwam rond 1900 op en liep vooruit op een groot deel van de moderne kunst.
In deze verzameling brengt willem. werk van Edvard Munch, Chaim Soutine en James Ensor bijeen. Munch bracht de grote thema's van liefde, angst en dood terug tot een enkel geladen beeld. Soutine kneedde zijn verf tot een wervelende, haast trillende materie. Ensor duwde gemaskerde menigten in felle kleuren tegen het beeldvlak. Elk van hen zette de eigen ervaring om in kleur en lijn, en maakte daarmee de weg vrij voor de kunst van de twintigste eeuw.
Wie het expressionisme herkent, let op de felle, soms schrille kleur, op de vervormde vorm en op de zichtbare, gejaagde toets. De stroming had haar zwaartepunt in Duitsland en Noord-Europa en kende geen strak program, maar een gedeelde drang naar uitdrukking. Haar nadruk op het innerlijk werkte door in de kunst van de hele twintigste eeuw, tot in het latere abstracte expressionisme. Het verschil met het impressionisme zit in de richting van de blik: de impressionist schildert wat het oog ziet, de expressionist wat de ervaring ermee doet.
Bron: Nasjonalmuseet, Oslo.
Meer van Wassily Kandinsky
Meer uit Expressionisme
