Ontwikkeling in bruin schilderde Kandinsky in 1933, kort voordat hij Duitsland verliet: donkerbruine vlakken schuiven als coulissen naar elkaar toe. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst bij je bezorgd.
- Oplage van 100, gesigneerd en genummerdJe nummer staat vast bij bestelling.
- Op aanvraag gedrukt in NederlandPas gedrukt als je het bestelt, met een officieel certificaat.
- Ingelijst bezorgd, thuis of op kantoorDe lijst en de bezorging zitten in de prijs.
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: katoen, mat en zuurvrij. Gedrukt bij een Hahnemühle Platinum Certified Studio in Nederland, gecoat, opgeplakt op dibond en met de hand ingelijst in een smalle, strak zwarte houten lijst, zonder glas. Het papier voldoet aan ISO 9706, de norm voor archiefpapier.
Bezorging
Elk werk wordt ingelijst verpakt in een doos op maat en als vracht bezorgd op het adres dat jij kiest, binnen Nederland. De bezorging zit in de prijs. Binnen twee weken na je bestelling wordt het werk afgeleverd.
Waarom willem.
Wij werken met de beste materialen: papier van Hahnemühle, een strak zwarte houten lijst en maten die bij elk werk kloppen. De druk en de lijst komen van vakpartners in Nederland. Wij kiezen vooraf, zodat jij alleen nog het werk hoeft te kiezen. Een werk van willem. is gemaakt om generaties mee te gaan, niet om een seizoen aan de muur te hangen. Het certificaat dat erbij zit, met hetzelfde nummer als de hologramsticker op de achterzijde, gaat mee als het werk wordt doorgegeven.
Ontwikkeling in bruin (Entwicklung in Braun), 1933
Abstracte compositie · 105 × 120,5 cm (41,3 × 47,4 inch)
Expressionisme
Centre Pompidou (Musée national d'art moderne), Parijs, inv. AM 3666 P
Catalogustekst
Kandinsky schilderde Ontwikkeling in bruin in 1933, in de maanden waarin de nazi's het Bauhaus onder druk zetten en de school haar deuren sloot. Het doek toont donkerbruine vlakken die als coulissen naar elkaar toe schuiven, met heldere kleuraccenten die tussen de vormen oplichten. De opbouw blijft geometrisch, maar de strakke ordening van zijn Bauhaus-jaren begint hier los te raken.
De donkere tonen bepalen de sfeer van het werk. Kandinsky zette de bruine vlakken in lagen achter elkaar, zodat een ondiepe ruimte ontstaat waarin de vormen naar het midden lijken te bewegen. Daartussen plaatste hij kleine accenten in rood, geel en blauw, die het oppervlak ritme geven zonder het open te breken. De vormen zijn nog scherp omlijnd, maar de speelse cirkels en driehoeken van eerder maken plaats voor zwaardere, meer gesloten silhouetten.
Dit doek behoort tot het expressionisme en telt bij de laatste werken uit Kandinsky's Duitse periode. Kort na het voltooien ervan verliet hij Duitsland en vestigde zich in Neuilly-sur-Seine, bij Parijs, waar zijn schilderkunst een biomorfe wending nam. Het museum verwierf het doek in 1959, ruim voor het legaat waarmee zijn weduwe Nina Kandinsky in 1981 een groot deel van zijn oeuvre naliet, en nam het op in de collectie van het Centre Pompidou (Musée national d'art moderne), Parijs.
Vandaag hangt Ontwikkeling in bruin in het Centre Pompidou (Musée national d'art moderne), Parijs, waar het 101 bij 120,5 centimeter meet. Bij willem. verschijnt Ontwikkeling in bruin in een oplage van honderd. Elk exemplaar wordt op aanvraag op de wekelijkse drukdag in Nederland gedrukt op Hahnemühle Museum Etching, bij een Hahnemühle Certified Studio. Binnen een week wordt het opgeplakt op dibond en daarna met de hand ingelijst, gesigneerd en genummerd. Binnen twee weken wordt het afgeleverd op het adres dat jij kiest.
Over de stroming
Het expressionisme stelde het gevoel boven de natuurgetrouwe weergave. Kleur wordt er fel en onnatuurlijk ingezet, de vorm vervormd en de toets nadrukkelijk. Niet de zichtbare werkelijkheid staat centraal, maar de innerlijke ervaring: angst, verlangen, eenzaamheid en onrust worden zichtbaar gemaakt. De stroming kwam rond 1900 op en liep vooruit op een groot deel van de moderne kunst.
In deze verzameling brengt willem. werk van Edvard Munch, Chaim Soutine en James Ensor bijeen. Munch bracht de grote thema's van liefde, angst en dood terug tot een enkel geladen beeld. Soutine kneedde zijn verf tot een wervelende, haast trillende materie. Ensor duwde gemaskerde menigten in felle kleuren tegen het beeldvlak. Elk van hen zette de eigen ervaring om in kleur en lijn, en maakte daarmee de weg vrij voor de kunst van de twintigste eeuw.
Wie het expressionisme herkent, let op de felle, soms schrille kleur, op de vervormde vorm en op de zichtbare, gejaagde toets. De stroming had haar zwaartepunt in Duitsland en Noord-Europa en kende geen strak program, maar een gedeelde drang naar uitdrukking. Haar nadruk op het innerlijk werkte door in de kunst van de hele twintigste eeuw, tot in het latere abstracte expressionisme. Het verschil met het impressionisme zit in de richting van de blik: de impressionist schildert wat het oog ziet, de expressionist wat de ervaring ermee doet.
Bron: Nasjonalmuseet, Oslo.





