Compositie in grijs (Rag-time) van Theo van Doesburg vertaalt het gesyncopeerde ritme van de ragtime naar rechthoekige vlakken in enkel grijstinten. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Compositie in grijs (Rag-time)
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Compositie in grijs (Rag-time) (Composition in Grey (Rag-time)), 1919
Abstract (non-figuratief) · ca. 96,5 × 59,1 cm (ca. 38,0 × 23,0 in)
De Stijl
Peggy Guggenheim Collection, Venetië
Catalogustekst
Rechthoekige vlakken in grijstinten verdelen het doek in een strak, ritmisch patroon. Theo van Doesburg schilderde Compositie in grijs (Rag-time) in 1919 en ontleende de titel aan de ragtime, de gesyncopeerde muziek die kort daarvoor vanuit de Verenigde Staten Europa bereikte. De losse maat van die muziek keert terug in de ongelijke breedtes en hoogtes van de vlakken, die als tonen naast en boven elkaar staan.
De uitvoering is nagenoeg abstract. Van Doesburg werkt met een beperkt register van grijs, van bijna wit tot vrijwel zwart, zonder een herkenbaar voorwerp te tonen. De rechthoeken sluiten niet tot een gesloten raster, maar schuiven langs elkaar, zodat het oog steeds een nieuwe verhouding aftast. Waar zijn vroegere werken nog een stilleven of een figuur als vertrekpunt namen, laat hij hier het onderwerp volledig los en houdt hij alleen de maat en de tegenstelling van licht en donker over. De grijswaarden lopen op als een toonladder, van de lichtste tot de donkerste trap.
Het werk hoort bij De Stijl, de beweging rond het gelijknamige tijdschrift dat Van Doesburg in 1917 met onder anderen Piet Mondriaan oprichtte. Een voorstudie uit 1918, bewaard in het Kröller-Müller Museum te Otterlo, laat zien hoe zorgvuldig hij de verhoudingen vooraf beproefde. De definitieve versie kwam via de verzamelaarster Peggy Guggenheim in Venetië terecht en hangt nu in de Peggy Guggenheim Collection. Het origineel meet 96,5 bij 59,1 centimeter.
Bij willem. wordt Compositie in grijs (Rag-time) als kunstreproductie in een beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
De Stijl was een Nederlandse beweging die in 1917 rond het gelijknamige tijdschrift ontstond. Zij streefde naar een strenge, universele harmonie. Alleen rechte lijnen, rechte hoeken en de kleuren rood, geel en blauw bleven over, naast zwart, wit en grijs. Elk vlak weegt in evenwicht tegen het andere. De beweging wilde die orde niet tot het schilderij beperken, maar doortrekken naar meubel, huis en stad.
In deze verzameling staan Piet Mondriaan en Theo van Doesburg voor deze abstractie. Mondriaan werkte stap voor stap toe naar zijn ruiten van lijn en kleur. Van Doesburg verspreidde de ideeen door heel Europa en bracht later de diagonaal in het spel. De Stijl is een Nederlandse bijdrage aan de moderne kunst die doorwerkt in kunst, ontwerp en architectuur.
Wie De Stijl herkent, let op de zwarte lijnen, de rechte hoeken en de drie primaire kleuren tegen wit en grijs. De beweging was geen losse groep schilders maar een program dat schilderkunst, meubel en architectuur wilde verenigen. Vanuit Nederland verspreidden de ideeen zich over Europa en zij zijn tot ver buiten Nederland herkenbaar gebleven. Verwant is het suprematisme van Malevitsj uit dezelfde jaren; het verschil is dat het suprematisme de vormen vrij laat zweven en De Stijl ze in een raster van rechte hoeken bindt.
Bron: Kunstmuseum Den Haag.
Meer van Theo van Doesburg
Meer uit De Stijl
