Compositie in rood, geel, blauw en zwart is een vroeg neoplastisch werk van Piet Mondriaan met een dominant rood vlak. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Compositie met groot rood vlak, geel, zwart, grijs en blauw
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Compositie met groot rood vlak, geel, zwart, grijs en blauw, 1921
Abstracte compositie · 59,5 × 59,5 cm (23,4 × 23,4 inch)
De Stijl
Kunstmuseum Den Haag, Den Haag, inv. 0333329
Catalogustekst
Compositie met groot rood vlak, geel, zwart, grijs en blauw is een vierkant doek van 59,5 bij 59,5 centimeter dat Piet Mondriaan in 1921 in Parijs schilderde en dat in Kunstmuseum Den Haag hangt onder inventarisnummer 0333329. Een groot rood vlak beheerst de bovenzijde. Daaronder en ernaast liggen kleinere velden in geel, blauw, grijs en zwart, gescheiden door zwarte lijnen van wisselende dikte. Het is een van de eerste vierkante composities die hij op deze wijze opbouwde, en hoort tot de vroege neoplastische werken waarin Mondriaan het beeld terugbracht tot rechte lijnen en enkele kleurvlakken.
De zwarte lijnen lopen niet overal tot de rand door, waardoor de vlakken lijken te verschuiven. Mondriaan woog elk veld af tegen de andere: het zware rood in de hoek wordt in evenwicht gehouden door de kleinere blokken geel en blauw en door brede grijze en witte partijen. De verf is dun en egaal opgezet, zonder zichtbare toets, zodat de kleur als vlak leest en niet als materie. Deze afweging van kleur en verhouding noemde Mondriaan Nieuwe Beelding.
Vier jaar eerder had Mondriaan samen met Theo van Doesburg het tijdschrift De Stijl opgericht, waarin de beginselen van het neoplasticisme werden geformuleerd. Dit doek behoort tot de eerste reeks waarin hij die beginselen streng toepaste. Jo Steijling uit Laren verwierf het werk in het najaar van 1921. Met de opbrengst kon Mondriaan een groter atelier aan de rue du Départ huren, waar hij de rest van zijn Parijse jaren zou werken.
Vandaag hangt het doek in Kunstmuseum Den Haag, dat een van de omvangrijkste verzamelingen van de schilder beheert. Bij willem. wordt de compositie als kunstreproductie in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
De Stijl was een Nederlandse beweging die in 1917 rond het gelijknamige tijdschrift ontstond. Zij streefde naar een strenge, universele harmonie. Alleen rechte lijnen, rechte hoeken en de kleuren rood, geel en blauw bleven over, naast zwart, wit en grijs. Elk vlak weegt in evenwicht tegen het andere. De beweging wilde die orde niet tot het schilderij beperken, maar doortrekken naar meubel, huis en stad.
In deze verzameling staan Piet Mondriaan en Theo van Doesburg voor deze abstractie. Mondriaan werkte stap voor stap toe naar zijn ruiten van lijn en kleur. Van Doesburg verspreidde de ideeen door heel Europa en bracht later de diagonaal in het spel. De Stijl is een Nederlandse bijdrage aan de moderne kunst die doorwerkt in kunst, ontwerp en architectuur.
Wie De Stijl herkent, let op de zwarte lijnen, de rechte hoeken en de drie primaire kleuren tegen wit en grijs. De beweging was geen losse groep schilders maar een program dat schilderkunst, meubel en architectuur wilde verenigen. Vanuit Nederland verspreidden de ideeen zich over Europa en zij zijn tot ver buiten Nederland herkenbaar gebleven. Verwant is het suprematisme van Malevitsj uit dezelfde jaren; het verschil is dat het suprematisme de vormen vrij laat zweven en De Stijl ze in een raster van rechte hoeken bindt.
Bron: Kunstmuseum Den Haag.
Meer van Piet Mondriaan
Meer uit De Stijl