Tableau I is een vroege neoplastische compositie van Piet Mondriaan uit 1921, hoog en smal, met vlakken in rood, geel en blauw. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Tableau I
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Tableau I, 1921
Abstracte compositie · 96,5 × 60,5 cm (38,0 × 23,8 inch)
De Stijl
Museum Ludwig, Keulen, inv. ML 76/3195
Catalogustekst
Piet Mondriaan voltooide Tableau I in 1921, in de jaren dat hij opnieuw in Parijs woonde en werkte. Het is een staande compositie waarin zwarte lijnen een raster van ongelijke rechthoeken vormen. Een deel van die vlakken is ingevuld met rood, geel en blauw, de overige blijven wit of grijs. Het doek is hoog en smal, 96,5 bij 60,5 centimeter.
De zwarte lijnen lopen door tot aan de randen van het doek en eindigen niet in een omlijsting. Daardoor lijkt de compositie zich buiten het beeld voort te zetten. Geen twee rechthoeken hebben dezelfde maat, waardoor het strenge raster toch een eigen ritme krijgt. Mondriaan hield zich aan horizontalen en verticalen en beperkte de kleur tot de drie primaire tinten naast wit, grijs en zwart. De vlakken zijn met de hand egaal opgezet, al blijft op het oppervlak de streek van de kwast te volgen.
Tableau I hoort bij de eerste rijpe werken in de nieuwe beeldtaal van Mondriaan. Deze beeldtaal, die Mondriaan zelf neoplasticisme noemde, was vanaf 1917 in het tijdschrift De Stijl uiteengezet. In een doek als dit bracht hij de uitgangspunten van het neoplasticisme voor het eerst volledig in praktijk. Het schilderij maakt deel uit van de verzameling klassieke moderne kunst van Museum Ludwig in Keulen.
Museum Ludwig in Keulen bewaart Tableau I binnen zijn afdeling voor de kunst van de twintigste eeuw. Bij willem. wordt het werk als kunstdruk in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
De Stijl was een Nederlandse beweging die in 1917 rond het gelijknamige tijdschrift ontstond. Zij streefde naar een strenge, universele harmonie. Alleen rechte lijnen, rechte hoeken en de kleuren rood, geel en blauw bleven over, naast zwart, wit en grijs. Elk vlak weegt in evenwicht tegen het andere. De beweging wilde die orde niet tot het schilderij beperken, maar doortrekken naar meubel, huis en stad.
In deze verzameling staan Piet Mondriaan en Theo van Doesburg voor deze abstractie. Mondriaan werkte stap voor stap toe naar zijn ruiten van lijn en kleur. Van Doesburg verspreidde de ideeen door heel Europa en bracht later de diagonaal in het spel. De Stijl is een Nederlandse bijdrage aan de moderne kunst die doorwerkt in kunst, ontwerp en architectuur.
Wie De Stijl herkent, let op de zwarte lijnen, de rechte hoeken en de drie primaire kleuren tegen wit en grijs. De beweging was geen losse groep schilders maar een program dat schilderkunst, meubel en architectuur wilde verenigen. Vanuit Nederland verspreidden de ideeen zich over Europa en zij zijn tot ver buiten Nederland herkenbaar gebleven. Verwant is het suprematisme van Malevitsj uit dezelfde jaren; het verschil is dat het suprematisme de vormen vrij laat zweven en De Stijl ze in een raster van rechte hoeken bindt.
Bron: Kunstmuseum Den Haag.


