De haven van Olga Rozanova laat een havengezicht uiteenvallen in kantelende masten en zeilen, met ingeschilderde letters die als vorm meedoen in het beeld. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
De haven
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
De haven (Порт), 1913
Stadsgezicht / havengezicht · 100 x 79 cm (39,4 x 31,1 inch)
Kubo-Futurisme
Onbekend – nog te verifiëren, Zürich
Catalogustekst
Een havengezicht valt in De haven uiteen in schuine vlakken: masten, zeilen en scheepsrompen kantelen door elkaar, opgebouwd uit botsende kleuren en lijnen. Tussen de vormen staan letterfragmenten geschilderd, waaronder THOR en OOST, die als beeldelement meedoen en niet als opschrift te lezen zijn. Olga Rozanova maakte het werk omstreeks 1913, in de jaren dat zij het kubo-futurisme tot haar eigen taal maakte. De haven verbeeldt geen bepaalde plaats maar een veralgemeend beeld van beweging.
De compositie ontleent haar dynamiek aan het Italiaanse futurisme, dat Rozanova uit tijdschriften en tentoonstellingen kende. De vormen zijn niet in rust weergegeven maar in verschuiving, alsof het beeld in beweging is bevroren. Rozanova bouwde het havengezicht op uit facetten, een procedé dat zij aan het kubisme ontleende, en verbond dat met de futuristische nadruk op snelheid en kracht. De kleuren zijn krachtig en hard tegen elkaar gezet, met blauw, groen en okergeel die de vlakken uit elkaar houden. De ingeschilderde letters horen bij haar belangstelling voor taal in het beeld.
Die belangstelling bracht haar in contact met de dichter Aleksej Kroetsjonych, met wie zij vanaf 1913 futuristische kunstenaarsboeken maakte waarin woord en beeld versmolten. In De haven staat het schrift al binnen het schilderij zelf. Het werk hoort bij het begin van haar kubo-futuristische periode, die uitliep op de radicale abstractie van haar latere jaren. Van dit schilderij is de huidige bewaarplaats niet gedocumenteerd; het is vooral uit reproducties bekend. Bij willem. wordt De haven als kunstreproductie in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het kubisme brak vanaf 1907 in Parijs de vorm open in facetten en toonde een voorwerp vanuit meerdere gezichtspunten tegelijk. Ruimte en tijd raken zo in het platte vlak verweven. In Rusland ontstond kort daarna het kubo-futurisme, dat aan die ontleding de beweging en de energie van de moderne, machinale tijd toevoegde. Beide stromingen maakten de weg vrij naar de volledige abstractie.
In deze verzameling staan onder anderen Juan Gris, Jean Metzinger en Ivan Kliun voor deze vernieuwing. Gris gaf het kubisme een heldere, haast bouwkundige orde. Metzinger verbond de facetten met een fijne kleur. Kliun bracht de Russische variant naar de rand van het suprematisme. Zij ontleedden het zichtbare en gaven de schilderkunst een geheel nieuwe grammatica van vorm en ruimte.
Wie het kubisme herkent, let op de opgebroken vorm, de facetten en de gedempte, aardse kleuren van de vroege jaren. Het kubo-futurisme voegde daar meer kleur, ritme en beweging aan toe. Samen vormden zij de scharnier tussen de herkenbare wereld en de volledige abstractie, en hun ontleding van vorm en ruimte bleef de hele eeuw doorwerken. Het suprematisme zette de volgende stap: waar het kubisme het voorwerp ontleedt maar herkenbaar houdt, laat het suprematisme het voorwerp helemaal los.


