In Die Hoffnung II toont Gustav Klimt een zwangere vrouw met een doodshoofd boven haar buik, uitgevoerd in goud en platina. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
De hoop II
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
De hoop II (Die Hoffnung II), 1907–1908
Allegorie · 110,5 × 110,5 cm (43,5 × 43,5 inch)
Jugendstil
Museum of Modern Art (MoMA), New York, inv. 468.1978
Catalogustekst
Een zwangere vrouw staat met gebogen hoofd en gesloten ogen in een lang gewaad vol geometrische ornamenten. Boven haar buik verschijnt een doodshoofd, en aan haar voeten buigen drie vrouwen het hoofd, biddend of rouwend. De figuren vormen een smalle verticale kolom binnen het vierkante doek. Gustav Klimt schilderde het werk in Wenen in 1907-1908, in de jaren van zijn gouden periode. Hij noemde het aanvankelijk Vision; later werd het bekend als Die Hoffnung II, De hoop II.
Het doek meet 110,5 bij 110,5 centimeter en is uitgevoerd in olieverf met bladgoud en platina. Klimt vlakte de ruimte uit en liet de figuren samenvallen met hun versiering, zodat het gewaad overloopt in cirkels, spiralen en rechthoeken die aan Byzantijnse mozaïeken herinneren. Het goud en het platina vangen het licht, terwijl het onderwerp somber blijft. Zwangerschap en dood staan in hetzelfde beeld, zonder dat er een verhaal wordt verteld. De vierkante lijst dwingt de compositie tot een strenge, rechtopstaande ordening.
Die Hoffnung II is Klimts tweede werk rond een zwangere vrouw, na Die Hoffnung I uit 1903. Beide horen bij de Wiener Secession en de Jugendstil, de beweging waarin Klimt de grens tussen schilderkunst en sierkunst losliet. Het werk bleef decennialang in particuliere handen en werd in 1978 aangekocht met steun van de Jo Carole and Ronald S. Lauder Fund en het Helen Acheson Fund. Sindsdien draagt het inventarisnummer 468.1978.
Vandaag hangt het werk in het Museum of Modern Art in New York. Wie het terug wil zien, vindt het in de collectie van het Museum of Modern Art. Bij willem. wordt De hoop II als kunstdruk in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
De Jugendstil kwam rond 1900 op in heel Europa, onder namen als art nouveau en Wiener Secession. De stroming maakte van de vloeiende, golvende lijn het hart van het beeld. Planten, haren en ornament kronkelen in sierlijke vormen over het vlak, waarbij kunst en sierkunst in elkaar overlopen. Vorm en versiering wegen er zwaarder dan de diepte, zodat het beeld vlak en decoratief wordt opgebouwd.
In deze verzameling staan Gustav Klimt en Jan Toorop voor de kracht van die lijn. Klimt bouwde zijn figuren en landschappen op uit vlakke, ornamentele patronen, in zijn gouden werken doorweven met bladgoud. Toorop trok fijne, golvende lijnen vol figuren, waarin de sierlijke lijnvoering uit zijn jeugd op Java doorklinkt. De Jugendstil verbond schilderkunst, grafiek en toegepaste kunst en legde de basis voor de moderne vormgeving.
Wie de Jugendstil herkent, let op de zwierige, ononderbroken lijn, op vlakke kleurvelden en op ornament dat uit de natuur is afgeleid. De stijl bloeide in de architectuur, het affiche en het sieraad even sterk als in de schilderkunst. Rond de Eerste Wereldoorlog ebde de mode weg, maar de nadruk op vorm en versiering bleef doorwerken in de latere vormgeving. De symbolisten deelden dezelfde jaren en soms dezelfde kunstenaars, zoals Toorop; het verschil is dat het symbolisme een idee wil verbeelden en de Jugendstil een vorm wil vervolmaken.
Bron: Belvedere, Wenen.
Meer van Gustav Klimt
Meer uit Jugendstil