De kerk in Auvers is een van Van Goghs laatste werken: de middeleeuwse dorpskerk onder een donkerblauwe hemel, geschilderd in 1890. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
De kerk van Auvers
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
De kerk van Auvers (L'église d'Auvers-sur-Oise, vue du chevet), 1890
stadsgezicht / architectuur · 93 × 74,5 cm (36,6 × 29,3 in)
Post-Impressionisme
Musée d'Orsay, Parijs, inv. RF 1951 42
Catalogustekst
Vincent van Gogh schilderde De kerk van Auvers in juni 1890, tijdens zijn laatste maanden in Auvers-sur-Oise, ten noorden van Parijs. Het doek meet 93 bij 74,5 cm en hangt in het Musée d'Orsay in Parijs. Het toont de middeleeuwse dorpskerk gezien vanaf de achterzijde, met het koor naar de kijker gekeerd. Twee zandpaden lopen langs het gebouw naar links en naar rechts. Boven de kerk staat een diepe, donkerblauwe hemel zonder wolken. Een vrouw in Bretonse dracht loopt over het pad, met haar rug naar de toeschouwer.
De kerk lijkt te bewegen. Van Gogh boog de muren, de ramen en het dak uit hun rechte lijnen, zodat het gebouw golft tegen de vlakke lucht. Anders dan de impressionisten gaf hij niet de indruk van het licht weer, maar een eigen uitdrukking van het gebouw. Hij bracht de verf dik en in korte streken aan, met paars, kobaltblauw en groen in de schaduwen en met oranje en geel in de belichte grond. De hemel is nachtelijk blauw terwijl de voorgrond in zonlicht baadt.
Het doek hoort bij de ongeveer zeventig schilderijen die Van Gogh in ruim twee maanden in Auvers maakte, meer dan een per dag, tot zijn dood op 29 juli 1890. De dorpskerk was een van zijn laatste grote onderwerpen. Het schilderij kwam in 1951 in de Franse nationale collectie, mede dankzij een bijdrage van Paul Gachet, de zoon van de arts die Van Gogh in zijn laatste weken in Auvers behandelde.
Vandaag maakt De kerk in Auvers deel uit van de collectie van het Musee d'Orsay in Parijs. Het origineel meet 93 bij 74,5 centimeter. willem. voert het werk uit als kunstreproductie in een oplage van honderd genummerde exemplaren, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het post-impressionisme bouwde in de late negentiende eeuw voort op het impressionisme, maar zocht meer structuur en zeggingskracht. Kleur werd zelfstandig ingezet, los van de natuurlijke tint, de toets nadrukkelijk en de vorm vereenvoudigd. Gevoel en idee wogen weer volop mee. De schilders wilden niet langer alleen het licht van een moment vangen, maar het beeld een eigen, blijvende opbouw geven.
In deze verzameling staan Vincent van Gogh en Paul Gauguin voor die stap. Van Gogh bracht de verf in dikke, wervelende streken aan en liet de kleur het gevoel dragen. Gauguin werkte in grote, vlakke kleurvlakken en zocht een eenvoudiger, symbolische vorm. Hun werk vormde de brug tussen het impressionisme en de moderne kunst en inspireerde de expressionisten en de fauves die na hen kwamen.
Wie het post-impressionisme herkent, let op de zelfstandige, vaak onnatuurlijke kleur, de nadrukkelijke toets en de vereenvoudigde, stevige vorm. De term bundelt kunstenaars die ieder een eigen weg gingen, maar de waarneming achter zich lieten om het beeld op te bouwen. Hun vondsten vormden het vertrekpunt voor vrijwel alle stromingen van de vroege twintigste eeuw. Het verschil met het impressionisme is de rol van de waarneming: die blijft het vertrekpunt, maar is niet langer het doel.
Bron: Van Gogh Museum, Amsterdam.
Meer van Vincent van Gogh
Meer uit Post-Impressionisme