Korenveld met cipressen van Van Gogh is een van drie versies uit zijn jaar in Saint-Rémy, met rijpend graan naast twee kronkelende cipressen. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Korenveld met cipressen
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Korenveld met cipressen (Champ de blé aux cyprès), 1889
landschap · 72,1 × 90,9 cm (28,4 × 35,8 in)
Post-Impressionisme
National Gallery, Londen, inv. NG3861
Catalogustekst
Een goudgeel korenveld golft onder een hemel vol onstuimige wolken, met rechts twee donkere cipressen die als vlammen omhoog reiken. Vincent van Gogh schilderde Korenveld met cipressen in september 1889, tijdens zijn verblijf in Saint-Rémy in Zuid-Frankrijk. Het doek meet 72,1 bij 90,9 cm en hangt in de National Gallery in Londen. De cipressen boeiden hem die zomer bijzonder; hij vond hun vorm en donkere kleur even moeilijk te treffen als de zonnebloemen die hij eerder in Arles had geschilderd.
De compositie zet horizontale beweging tegen verticale rust. Het rijpende koren en de rollende heuvels bewegen in korte, gebogen toetsen, terwijl de cipressen het beeld aan de rechterzijde verankeren. De verf ligt in zware, kronkelende toetsen op het doek, die de wind en de zomerhitte bijna voelbaar maken. Dit doek is een atelierversie: een studie die hij in de openlucht begon, werkte hij binnen uit tot een voltooid schilderij, bedaarder van hand dan de eerste opzet.
Het motief keert bij Van Gogh in drie schilderijen terug en hoort tot de kern van zijn Saint-Rémy-periode, waarin hij ondanks zijn verblijf in de inrichting bijna dagelijks buiten werkte. Kleur en toets hoefden voor Van Gogh geen getrouwe afbeelding te geven, maar konden gevoel dragen; dit korenveld toont die overtuiging. Het schilderij werd in 1923 verworven door The National Gallery in Londen, met steun van het Courtauld Fund, dat het museum destijds hielp moderne Franse kunst binnen te halen. Het is opgenomen in de collectie van The National Gallery.
In Londen hangt Korenveld met cipressen nog altijd tussen de negentiende-eeuwse meesters van het museum. Bij willem. wordt het als kunstreproductie in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het post-impressionisme bouwde in de late negentiende eeuw voort op het impressionisme, maar zocht meer structuur en zeggingskracht. Kleur werd zelfstandig ingezet, los van de natuurlijke tint, de toets nadrukkelijk en de vorm vereenvoudigd. Gevoel en idee wogen weer volop mee. De schilders wilden niet langer alleen het licht van een moment vangen, maar het beeld een eigen, blijvende opbouw geven.
In deze verzameling staan Vincent van Gogh en Paul Gauguin voor die stap. Van Gogh bracht de verf in dikke, wervelende streken aan en liet de kleur het gevoel dragen. Gauguin werkte in grote, vlakke kleurvlakken en zocht een eenvoudiger, symbolische vorm. Hun werk vormde de brug tussen het impressionisme en de moderne kunst en inspireerde de expressionisten en de fauves die na hen kwamen.
Wie het post-impressionisme herkent, let op de zelfstandige, vaak onnatuurlijke kleur, de nadrukkelijke toets en de vereenvoudigde, stevige vorm. De term bundelt kunstenaars die ieder een eigen weg gingen, maar de waarneming achter zich lieten om het beeld op te bouwen. Hun vondsten vormden het vertrekpunt voor vrijwel alle stromingen van de vroege twintigste eeuw. Het verschil met het impressionisme is de rol van de waarneming: die blijft het vertrekpunt, maar is niet langer het doel.
Bron: Van Gogh Museum, Amsterdam.
Meer van Vincent van Gogh
Meer uit Post-Impressionisme