Galopperend paard van Edvard Munch laat een paard met menner in volle vaart naar voren stormen, uit zijn felgekleurde jaren na 1909. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Galopperend paard
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Galopperend paard (Galopperende hest), 1910–1912
Dierstuk · 148 × 119,5 cm (58,3 × 47,0 in)
Expressionisme
Munch Museum, Oslo, inv. MM.M.00541
Catalogustekst
Galopperend paard toont een paard in volle galop, frontaal gezien, dat de ruimte van de kijker binnendringt. Het dier vult bijna het hele doek, de kop laag en de benen gestrekt, met een menner die zich schrap zet. Edvard Munch schilderde het werk tussen 1910 en 1912, vermoedelijk op een van zijn buitenplaatsen in Noorwegen, in de jaren dat hij het atelier voor de openlucht verruilde.
De uitvoering is breed en snel. Munch zet de beweging neer met lange streken die het paard, de opspattende sneeuw en de weg in dezelfde vaart meenemen. De frontale opstelling is ongewoon: het dier trekt niet zijwaarts voorbij maar komt recht op de toeschouwer af, zodat de galop bijna voelbaar wordt. De kleuren zijn helder en grotendeels onvermengd op het doek gebracht, met blauw, wit en okertinten die het winterlicht dragen.
Het schilderij hoort bij een krachtige, kleurrijke fase in het werk van Edvard Munch, 1863-1944. Omstreeks 1909 was hij naar Noorwegen teruggekeerd en ging hij veel in de openlucht werken, met een lossere en feller gekleurde toets dan voorheen. Galopperend paard staat in die expressionistische lijn, waarin de zeggingskracht in de beweging en de kleur ligt en niet in het detail. Het paard duikt in deze periode vaker als motief in zijn werk op.
Vandaag maakt Galopperend paard deel uit van de collectie van het Munchmuseum in Oslo, dat de grootste verzameling schilderijen van Munch beheert. Bij willem. wordt het werk als kunstdruk in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het expressionisme stelde het gevoel boven de natuurgetrouwe weergave. Kleur wordt er fel en onnatuurlijk ingezet, de vorm vervormd en de toets nadrukkelijk. Niet de zichtbare werkelijkheid staat centraal, maar de innerlijke ervaring: angst, verlangen, eenzaamheid en onrust worden zichtbaar gemaakt. De stroming kwam rond 1900 op en liep vooruit op een groot deel van de moderne kunst.
In deze verzameling brengt willem. werk van Edvard Munch, Chaim Soutine en James Ensor bijeen. Munch bracht de grote thema's van liefde, angst en dood terug tot een enkel geladen beeld. Soutine kneedde zijn verf tot een wervelende, haast trillende materie. Ensor duwde gemaskerde menigten in felle kleuren tegen het beeldvlak. Elk van hen zette de eigen ervaring om in kleur en lijn, en maakte daarmee de weg vrij voor de kunst van de twintigste eeuw.
Wie het expressionisme herkent, let op de felle, soms schrille kleur, op de vervormde vorm en op de zichtbare, gejaagde toets. De stroming had haar zwaartepunt in Duitsland en Noord-Europa en kende geen strak program, maar een gedeelde drang naar uitdrukking. Haar nadruk op het innerlijk werkte door in de kunst van de hele twintigste eeuw, tot in het latere abstracte expressionisme. Het verschil met het impressionisme zit in de richting van de blik: de impressionist schildert wat het oog ziet, de expressionist wat de ervaring ermee doet.
Bron: Nasjonalmuseet, Oslo.



