Zicht op Cagnes is een van de bergdorpgezichten die Chaïm Soutine tijdens zijn verblijf aan de Rivièra tussen 1923 en 1925 schilderde. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Zicht op Cagnes
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Zicht op Cagnes (Vue de Cagnes), ca. 1924–1925
Landschap · ca. 60,3 × 73,3 cm (28,9 × 23,7 in)
Expressionisme
Metropolitan Museum of Art (The Mr. and Mrs. Klaus G. Perls Collection), New York, inv. 1997.149.2
Catalogustekst
Kolkende banen verf, nat in nat gezet, bedekken het doek in dik reliëf. Zicht op Cagnes toont het bergdorp Cagnes, waar Chaïm Soutine (1893-1943) tussen 1923 en 1925 herhaaldelijk werkte. Op de helling staan de huizen opeengestapeld, geschilderd in blauw, groen en oker. Het werk meet 60,3 bij 73,3 centimeter en ontstond omstreeks 1924-1925 in Cagnes-sur-Mer, in de Alpes-Maritimes.
De compositie volgt de helling van de berg, van de daken onderin tot de lucht bovenaan. Soutine schildert met een snelle, zichtbare toets die de contouren van de huizen doet golven. Blauw en groen bezetten de schaduwzijden, oker vangt het licht op de muren. Gladgestreken vlakken ontbreken; de verf houdt overal het spoor van de kwast. Wegen en bomen buigen mee met de gevels, alsof het hele dorp licht in beweging is gebracht.
De landschappen uit Cagnes horen tot Soutines rijpe jaren, toen het landschap in zijn werk de plaats van het portret innam. Binnen het expressionisme staat zijn schilderkunst voor een uiterste waarin de toets zelf de lading draagt. De opeengestapelde bouw van Cagnes, met zijn nauwe straten en tegen elkaar gedrukte huizen, gaf hem daarvoor een dankbaar motief. Meerdere doeken uit deze jaren tonen hetzelfde dorp vanuit wisselende standpunten.
Het doek behoort tot de collectie van het Metropolitan Museum of Art in New York, met inventarisnummer 1997.149.2. Het kwam daar in 1997 als schenking van Klaus en Amelia Perls, die het als The Mr. and Mrs. Klaus G. Perls Collection aan het museum nalieten; Klaus Perls gold in de Verenigde Staten als een vroege pleitbezorger van Soutine. Bij willem. wordt Zicht op Cagnes als kunstdruk in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het expressionisme stelde het gevoel boven de natuurgetrouwe weergave. Kleur wordt er fel en onnatuurlijk ingezet, de vorm vervormd en de toets nadrukkelijk. Niet de zichtbare werkelijkheid staat centraal, maar de innerlijke ervaring: angst, verlangen, eenzaamheid en onrust worden zichtbaar gemaakt. De stroming kwam rond 1900 op en liep vooruit op een groot deel van de moderne kunst.
In deze verzameling brengt willem. werk van Edvard Munch, Chaim Soutine en James Ensor bijeen. Munch bracht de grote thema's van liefde, angst en dood terug tot een enkel geladen beeld. Soutine kneedde zijn verf tot een wervelende, haast trillende materie. Ensor duwde gemaskerde menigten in felle kleuren tegen het beeldvlak. Elk van hen zette de eigen ervaring om in kleur en lijn, en maakte daarmee de weg vrij voor de kunst van de twintigste eeuw.
Wie het expressionisme herkent, let op de felle, soms schrille kleur, op de vervormde vorm en op de zichtbare, gejaagde toets. De stroming had haar zwaartepunt in Duitsland en Noord-Europa en kende geen strak program, maar een gedeelde drang naar uitdrukking. Haar nadruk op het innerlijk werkte door in de kunst van de hele twintigste eeuw, tot in het latere abstracte expressionisme. Het verschil met het impressionisme zit in de richting van de blik: de impressionist schildert wat het oog ziet, de expressionist wat de ervaring ermee doet.
Bron: Nasjonalmuseet, Oslo.
Meer van Chaïm Soutine
Meer uit Expressionisme
