De kip van Chaïm Soutine toont dood gevogelte uit omstreeks 1926, geschilderd als deel van zijn reeks hangend pluimvee. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
De kip
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
De kip (Le Poulet), ca. 1926
Stilleven · 102,2 × 76,1 cm (30,0 × 40,2 in)
Expressionisme
The Museum of Fine Arts, Houston, Houston (Texas), inv. 74.248
Catalogustekst
Chaïm Soutine (1893-1943) keerde in de jaren twintig telkens terug naar het geslachte en hangende dier als onderwerp. De kip, oorspronkelijk Le Poulet, schilderde hij omstreeks 1926 in Parijs: een geplukte kip, aan de nek opgehangen tegen een egale blauwe achtergrond. Het doek meet 102,2 bij 76,1 centimeter, olieverf op doek, en hoort bij zijn reeks hangend gevogelte.
De kip hangt in vol licht tegen het blauw, zonder decor dat de blik afleidt. Soutine zette de bleke huid van het dier neer in dikke, geladen toetsen, met rode en gele accenten waar het vlees openligt. De verticale as van de opgehangen kip verdeelt het vlak, terwijl het blauw eromheen koel en vlak blijft, zodat het lichaam naar voren komt. De poten steken omhoog en de nek hangt slap over de bovenrand, waardoor de blauwe grond zowel achtergrond als lege ruimte rond het dier wordt.
Het werk hoort bij Soutines reeks hangend gevogelte, ontstaan in dezelfde jaren als zijn geslachte ossen en gevilde konijnen. In Parijs liet hij dode dieren hangen tot hun kleur hem beviel. Het expressionisme kende in Frankrijk geen school; hij bouwde zijn beeld op uit kleur en toets in plaats van uit lijn. In 1963 werd dit doek in Parijs geveild onder de titel Poulet suspendu au fond bleu.
Vandaag hangt De kip in The Museum of Fine Arts, Houston, in Texas, dat het werk kreeg als schenking van Mr. and Mrs. George R. Brown. Het is te zien in de collectie van The Museum of Fine Arts, Houston. Bij willem. wordt het als kunstdruk in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het expressionisme stelde het gevoel boven de natuurgetrouwe weergave. Kleur wordt er fel en onnatuurlijk ingezet, de vorm vervormd en de toets nadrukkelijk. Niet de zichtbare werkelijkheid staat centraal, maar de innerlijke ervaring: angst, verlangen, eenzaamheid en onrust worden zichtbaar gemaakt. De stroming kwam rond 1900 op en liep vooruit op een groot deel van de moderne kunst.
In deze verzameling brengt willem. werk van Edvard Munch, Chaim Soutine en James Ensor bijeen. Munch bracht de grote thema's van liefde, angst en dood terug tot een enkel geladen beeld. Soutine kneedde zijn verf tot een wervelende, haast trillende materie. Ensor duwde gemaskerde menigten in felle kleuren tegen het beeldvlak. Elk van hen zette de eigen ervaring om in kleur en lijn, en maakte daarmee de weg vrij voor de kunst van de twintigste eeuw.
Wie het expressionisme herkent, let op de felle, soms schrille kleur, op de vervormde vorm en op de zichtbare, gejaagde toets. De stroming had haar zwaartepunt in Duitsland en Noord-Europa en kende geen strak program, maar een gedeelde drang naar uitdrukking. Haar nadruk op het innerlijk werkte door in de kunst van de hele twintigste eeuw, tot in het latere abstracte expressionisme. Het verschil met het impressionisme zit in de richting van de blik: de impressionist schildert wat het oog ziet, de expressionist wat de ervaring ermee doet.
Bron: Nasjonalmuseet, Oslo.
Meer van Chaïm Soutine
Meer uit Expressionisme
