Groene korenvelden, Auvers is een van de laatste landschappen van Van Gogh, in 1890 geschilderd in Auvers-sur-Oise. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Groene korenvelden, Auvers
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Groene korenvelden, Auvers (Champs de blé vert, Auvers), 1890
landschap · 72,4 × 91,4 cm (28,5 × 36,0 in)
Post-Impressionisme
National Gallery of Art, Washington D.C., inv. 2013.122.1
Catalogustekst
In Auvers-sur-Oise, het dorp ten noorden van Parijs, schilderde Vincent van Gogh in de zomer van 1890 Groene korenvelden, Auvers: een golvend groen korenveld onder een lucht vol trekkende wolken. Het doek meet 72,4 bij 91,4 cm en hangt in de National Gallery of Art in Washington D.C. Het toont het land in brede banen die naar de horizon deinen, met een smal pad dat het veld in loopt. Het koren staat nog groen, weken voor de oogst. Er is geen figuur te zien, alleen het veld, het pad en de bewogen hemel erboven.
De compositie ligt vrijwel geheel horizontaal: het korenveld vult de onderste helft, de lucht de rest. Van Gogh bouwde het veld op uit korte, gerichte streken groen en blauwgroen, dik opgezet in impasto, zodat het oppervlak zelf lijkt te bewegen. De koele tonen wijken af van de gouden korenvelden die hij een jaar eerder bij Saint-Rémy maakte. Hier houdt hij het bij groen en grijsblauw, met het pad als enige diagonaal die het oog naar binnen trekt.
Het werk hoort bij de reeks landschappen die Van Gogh in Auvers in hoog tempo maakte, soms bijna een doek per dag, in de weken voor zijn dood op 29 juli 1890. Het werk hoort bij het late post-impressionisme, waarin Van Gogh de natuur niet nabootste maar in toets en kleur omzette. Het schilderij bereikte de National Gallery of Art in Washington via de collectie van Mr. en Mrs. Paul Mellon.
Vandaag maakt Groene korenvelden, Auvers deel uit van de collectie van de National Gallery of Art. Bij willem. wordt het als kunstdruk in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het post-impressionisme bouwde in de late negentiende eeuw voort op het impressionisme, maar zocht meer structuur en zeggingskracht. Kleur werd zelfstandig ingezet, los van de natuurlijke tint, de toets nadrukkelijk en de vorm vereenvoudigd. Gevoel en idee wogen weer volop mee. De schilders wilden niet langer alleen het licht van een moment vangen, maar het beeld een eigen, blijvende opbouw geven.
In deze verzameling staan Vincent van Gogh en Paul Gauguin voor die stap. Van Gogh bracht de verf in dikke, wervelende streken aan en liet de kleur het gevoel dragen. Gauguin werkte in grote, vlakke kleurvlakken en zocht een eenvoudiger, symbolische vorm. Hun werk vormde de brug tussen het impressionisme en de moderne kunst en inspireerde de expressionisten en de fauves die na hen kwamen.
Wie het post-impressionisme herkent, let op de zelfstandige, vaak onnatuurlijke kleur, de nadrukkelijke toets en de vereenvoudigde, stevige vorm. De term bundelt kunstenaars die ieder een eigen weg gingen, maar de waarneming achter zich lieten om het beeld op te bouwen. Hun vondsten vormden het vertrekpunt voor vrijwel alle stromingen van de vroege twintigste eeuw. Het verschil met het impressionisme is de rol van de waarneming: die blijft het vertrekpunt, maar is niet langer het doel.
Bron: Van Gogh Museum, Amsterdam.
Meer van Vincent van Gogh
Meer uit Post-Impressionisme