Lachend Nederlands meisje van Robert Henri portretteert Cori Peterson, een meisje van een jaar of acht dat hij in 1907 in Haarlem schilderde. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst bij je bezorgd.
- Oplage van 100, gesigneerd en genummerdJe nummer staat vast bij bestelling.
- Op aanvraag gedrukt in NederlandPas gedrukt als je het bestelt, met een officieel certificaat.
- Ingelijst bezorgd, thuis of op kantoorDe lijst en de bezorging zitten in de prijs.
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: katoen, mat en zuurvrij. Gedrukt bij een Hahnemühle Platinum Certified Studio in Nederland, gecoat, opgeplakt op dibond en met de hand ingelijst in een smalle, strak zwarte houten lijst, zonder glas. Het papier voldoet aan ISO 9706, de norm voor archiefpapier.
Bezorging
Elk werk wordt ingelijst verpakt in een doos op maat en als vracht bezorgd op het adres dat jij kiest, binnen Nederland. De bezorging zit in de prijs. Binnen twee weken na je bestelling wordt het werk afgeleverd.
Waarom willem.
Wij werken met de beste materialen: papier van Hahnemühle, een strak zwarte houten lijst en maten die bij elk werk kloppen. De druk en de lijst komen van vakpartners in Nederland. Wij kiezen vooraf, zodat jij alleen nog het werk hoeft te kiezen. Een werk van willem. is gemaakt om generaties mee te gaan, niet om een seizoen aan de muur te hangen. Het certificaat dat erbij zit, met hetzelfde nummer als de hologramsticker op de achterzijde, gaat mee als het werk wordt doorgegeven.
Lachend Nederlands meisje (Dutch Girl Laughing), 1907
Portret · 81,3 × 66 cm (32,0 × 26,0 in)
Realisme
Dallas Museum of Art, Dallas, inv. 1909.2
Catalogustekst
Lachend Nederlands meisje toont een jong meisje dat de schilder recht aankijkt en lacht. Robert Henri schilderde het portret in 1907, tijdens een zomer in Haarlem, waar hij lesgaf en zelf een reeks portretten van plaatselijke kinderen maakte. Het model heet Cori Peterson, een meisje van omstreeks acht jaar dat hij die maanden bijna dagelijks vastlegde. Het doek meet 81,3 bij 66 centimeter.
De toets is snel en direct. Henri werkte met dikke, zichtbare verf en zette het gezicht af tegen een donkere, bijna kleurloze achtergrond, zodat het licht op de wangen en de mond het beeld draagt. De contrasten tussen licht en donker zijn scherp, en accenten van dik opgezette verf geven het portret zijn glans. Die aanpak gaat terug op Frans Hals, wiens Haarlemse portretten Henri bewonderde om hun losse penseelvoering en hun gewone modellen. Zo ontstonden in hoog tempo soms meerdere koppen op een dag.
Het werk hoort bij het Realisme en bij Henri's rol in de Ashcan School, de groep Amerikaanse schilders die het alledaagse leven tot onderwerp koos. Henri reisde meermalen naar Nederland en schilderde er lokale types, los van zijn bekendere stadsgezichten uit New York. In Haarlem werkte hij tussen zijn lessen door en legde hij dezelfde kinderen telkens opnieuw vast. Lachend Nederlands meisje werd in 1909 getoond op de Texas State Fair en daarna aangekocht door de Dallas Art Association.
Het schilderij bevindt zich sindsdien in de collectie van het Dallas Museum of Art. Bij willem. verschijnt Lachend Nederlands meisje in een oplage van honderd. Elk exemplaar wordt op aanvraag op de wekelijkse drukdag in Nederland gedrukt op Hahnemühle Museum Etching, bij een Hahnemühle Certified Studio. Binnen een week wordt het opgeplakt op dibond en daarna met de hand ingelijst, gesigneerd en genummerd. Binnen twee weken wordt het afgeleverd op het adres dat jij kiest.
Over de stroming
Het realisme koos vanaf het midden van de negentiende eeuw de zichtbare, alledaagse werkelijkheid tot onderwerp, zonder haar te verfraaien. Arbeiders, straten en het gewone leven kwamen in beeld, geschilderd zoals ze waren. De toets is direct, de toon nuchter en aards. De stroming brak met het idee dat alleen verheven of historische onderwerpen een groot doek waardig waren.
In deze verzameling staan Gustave Courbet en George Bellows voor die keuze voor het echte. Courbet schilderde het plattelandsleven en de arbeid op ware grootte en dwong daarmee erkenning af. Bellows bracht een generatie later de rauwe, moderne stad in beeld, met de boksring, de haven en de bouwput. Beiden toonden de wereld op ooghoogte en gaven het gewone bestaan een plaats in de grote schilderkunst.
Wie het realisme herkent, let op het alledaagse onderwerp, de aardse kleuren en de directe, onopgesmukte weergave. De stroming was ook een maatschappelijke keuze: door arbeiders en armen groot in beeld te brengen, gaf zij hun een plaats die eerder was voorbehouden aan koningen en heiligen. Die houding baande de weg voor het impressionisme en voor de moderne schilderkunst van de stad. Het impressionisme nam het alledaagse onderwerp over, maar ruilde de vaste vorm en de aardse kleur in voor licht en toets.
Bron: Musee d'Orsay, Parijs.





