Meisje met de parel van Johannes Vermeer, omstreeks 1665 geschilderd in Delft, hangt in het Mauritshuis in Den Haag. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Meisje met de parel
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Meisje met de parel, ca. 1665
Tronie · 44,5 × 39,0 cm (17,5 × 15,4 in)
Barok
Mauritshuis, Den Haag, inv. 670
Catalogustekst
Johannes Vermeer schilderde Meisje met de parel omstreeks 1665 in Delft, in olieverf op doek, 44,5 bij 39 cm. Het hangt in het Mauritshuis in Den Haag. Een meisje wendt zich over haar schouder naar de kijker, gehuld in een blauw-gele tulband, met een grote parel aan haar oor, tegen een donkere achtergrond. Het licht komt van links en valt op voorhoofd, wang en parel. Het is geen portret van een herkenbaar persoon, maar een tronie: een geschilderde studiekop van een type of karakter.
De compositie is teruggebracht tot het hoogst noodzakelijke. Vermeer plaatste de kop groot in het beeldvlak en liet alle bijzaken weg, zodat niets de blik afleidt van het gezicht en de oorbel. Het licht bracht hij aan met dunne, vloeiende toetsen, en op de parel zette hij twee witte accenten, waardoor die lijkt te zweven zonder scherpe omtrek. Recent technisch onderzoek bracht aan het licht dat de achtergrond oorspronkelijk geen lege donkere ruimte was, maar een groen gordijn, dat door veranderingen in de verf in de loop van de eeuwen is verdwenen. Het werk is uitgevoerd in olieverf op doek en meet 44,5 bij 39 centimeter.
Binnen het kleine oeuvre van Vermeer neemt deze tronie een eigen plaats in naast zijn bekende interieurstukken uit de Gouden Eeuw. In 1881 werd het doek voor een gering bedrag geveild in het Venduhuis der Notarissen in Den Haag, waar Arnoldus Andries des Tombe het op aanraden van Victor de Stuers verwierf. Des Tombe liet zijn verzameling in 1902 na aan het Mauritshuis in Den Haag, waar het werk sindsdien wordt bewaard.
In Den Haag staat het meisje in het middelpunt van de collectie en trekt het bezoekers uit de hele wereld. Bij willem. wordt Meisje met de parel als kunstreproductie in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
De barok kwam op rond 1600 en beheerste de zeventiende-eeuwse schilderkunst. Kunstenaars zochten beweging, drama en een sterk contrast tussen licht en donker. Figuren komen uit een diep donker naar voren, gevangen op het hoogtepunt van hun handeling. Caravaggio bracht dat felle spotlicht in de schilderkunst; anderen namen het over en bouwden het uit tot grote, theatrale composities. Onderwerpen als religie, mythologie en het portret kregen zo een directe, lichamelijke kracht.
Binnen deze verzameling staan meesters die elk hun eigen omgang met het licht vonden. Rembrandt liet de blik en het innerlijk oplichten uit de schaduw; Rubens gaf zijn taferelen een volle, bewegelijke opbouw. De barok verbond een nauwkeurige weergave van stof en huid met een groot gevoel voor spanning en gebaar. Die combinatie van kijken en verbeelden bepaalde de schilderkunst tot ver in de achttiende eeuw en werkt nog altijd door.
Wie de barok herkent, let op het spel van fel licht en diepe schaduw, op de schuine opbouw en op het gevangen moment van hoogste spanning. Vanuit Italie verspreidde de stijl zich over heel Europa, van Spanje tot de Nederlanden, en kreeg in elke school een eigen toon. In deze reeks komen die verschillende handen bij elkaar, telkens herkenbaar aan hetzelfde gevoel voor drama en licht. Verwant in het gebruik van licht en drama is de romantiek, twee eeuwen later; het verschil is dat de barok de handeling toont en de romantiek de stemming.
Bron: Rijksmuseum, Amsterdam.
Meer van Johannes Vermeer
Meer uit Barok
