Olijfgaard van Vincent van Gogh toont kronkelende olijfbomen in hard zuidelijk licht, geschilderd in de zomer van 1889 in de heuvels rond Saint-Rémy. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Olijfbomen met gele hemel en zon
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Olijfbomen met gele hemel en zon (Olive Trees with Yellow Sky and Sun), 1889
landschap · 72 × 92 cm (28,3 × 36,2 in)
Post-Impressionisme
Kröller-Müller Museum, Otterlo
Catalogustekst
Kronkelende olijfstammen vullen de voorgrond van Olijfgaard, dat Van Gogh in de zomer van 1889 schilderde in de heuvels rond Saint-Rémy. De grond ligt in okergele en roze aardtinten, de bladeren zijn grijs en zilverig, de lucht erboven blauw. Aan zijn moeder schreef hij dat de olijfbomen hier grijs en zilverachtig van blad waren, als knotwilgen. Het zuidelijke licht valt hard tussen de takken door.
Van Gogh bouwde het beeld op met korte, gebogen streken die de stammen en het gebladerte in beweging zetten. De verf ligt in dichte lagen, de kleur in tegenstellingen: warme grond tegen koele bladeren, geel tegen violet. Hij schilderde de olijfgaard buiten, ter plekke, en keerde die zomer telkens terug zodra hij de omgeving in mocht om te werken.
Het werk hoort bij een reeks olijfgaarden die Van Gogh maakte in de maanden na zijn komst in de inrichting bij Saint-Rémy in mei 1889. Binnen die reeks staat dit doek los van De olijfbomen, dat in het Museum of Modern Art in New York hangt. Het paneel meet 72 bij 92 centimeter en draagt inventarisnummer KM 104.278. Helene Kröller-Müller verwierf het werk in de vroege twintigste eeuw, toen zij een van de eerste grote verzamelingen Van Gogh opbouwde.
Vandaag hangt Olijfgaard in het Kröller-Müller Museum in Otterlo, te zien in de collectie van het Kröller-Müller Museum. Bij willem. wordt het werk als kunstdruk in een oplage van honderd genummerde exemplaren uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in ons eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het post-impressionisme bouwde in de late negentiende eeuw voort op het impressionisme, maar zocht meer structuur en zeggingskracht. Kleur werd zelfstandig ingezet, los van de natuurlijke tint, de toets nadrukkelijk en de vorm vereenvoudigd. Gevoel en idee wogen weer volop mee. De schilders wilden niet langer alleen het licht van een moment vangen, maar het beeld een eigen, blijvende opbouw geven.
In deze verzameling staan Vincent van Gogh en Paul Gauguin voor die stap. Van Gogh bracht de verf in dikke, wervelende streken aan en liet de kleur het gevoel dragen. Gauguin werkte in grote, vlakke kleurvlakken en zocht een eenvoudiger, symbolische vorm. Hun werk vormde de brug tussen het impressionisme en de moderne kunst en inspireerde de expressionisten en de fauves die na hen kwamen.
Wie het post-impressionisme herkent, let op de zelfstandige, vaak onnatuurlijke kleur, de nadrukkelijke toets en de vereenvoudigde, stevige vorm. De term bundelt kunstenaars die ieder een eigen weg gingen, maar de waarneming achter zich lieten om het beeld op te bouwen. Hun vondsten vormden het vertrekpunt voor vrijwel alle stromingen van de vroege twintigste eeuw. Het verschil met het impressionisme is de rol van de waarneming: die blijft het vertrekpunt, maar is niet langer het doel.
Bron: Van Gogh Museum, Amsterdam.


