In Saint-Tropez, Fontaine des Lices schilderde Paul Signac in 1895 de dorpsfontein onder de platanen, opgebouwd uit losse toetsen zuivere kleur. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Saint-Tropez, Fontaine des Lices
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Saint-Tropez, Fontaine des Lices, 1895
Stadsgezicht · 65 × 81 cm (25,6 × 31,9 in)
Neo-impressionisme
Privécollectie, Onbekend
Catalogustekst
Op het schaduwrijke pleintje van de Fontaine des Lices in Saint-Tropez staat de oude fontein die dit werk uit 1895 zijn titel geeft. Signac schildert het waterbekken en de omringende huizen in het gefilterde licht onder de platanen, op de plek waar de inwoners water haalden en de warmste uren van de dag doorbrachten. De rust van het tafereel is die van een gewone zomerdag in het Provençaalse stadje.
De opbouw uit losse, regelmatige toetsen zuivere kleur volgt het divisionistische procédé dat Signac samen met Georges Seurat had uitgewerkt. De verf wordt niet vooraf gemengd maar als afzonderlijke stippen naast elkaar gezet, zodat de tinten zich pas op enige afstand tot kleur verenigen. In de schaduwen onder de bomen zet hij blauwe en violette toetsen tegen het warme oker van de grond, waardoor het licht lijkt te trillen zonder dat een enkel vlak egaal blijft.
De keuze voor Saint-Tropez laat zich verklaren uit Signacs eigen leven. Saint-Tropez was in deze jaren zijn vaste werkplek geworden, en het stille pleintje keerde in meerdere van zijn doeken terug. Vanaf dat jaar werden het stadje, het plein en de kust rond de Middellandse Zee de vaste onderwerpen van zijn neo-impressionistische werk, waartoe ook dit gezicht op de Fontaine des Lices behoort.
Het schilderij bevindt zich vandaag in een particuliere collectie en is niet in een openbaar museum te zien. Bij willem. wordt het als kunstdruk in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het neo-impressionisme ontstond in de jaren tachtig van de negentiende eeuw als een strengere voortzetting van het impressionisme. De schilders bouwden het beeld op uit fijne stippen zuivere, ongemengde kleur. Die punten mengen zich pas in het oog van de kijker tot licht en vorm. De methode is systematisch en berust op de kleurenleer van die tijd; het resultaat is helder en trillend.
In deze verzameling staan Paul Signac, Henri-Edmond Cross en Jan Toorop voor deze stiptechniek, ook wel pointillisme genoemd. Signac en Cross brachten de kust en het zuiden in beeld, badend in zonlicht. Toorop paste de techniek een tijd toe op zijn Zeeuwse landschappen en zeegezichten. Het neo-impressionisme maakte van kleur een zaak van methode en licht, en bereidde de vrije kleur van de moderne kunst voor.
Wie het neo-impressionisme herkent, let op het regelmatige patroon van kleine, losse stippen en op de heldere, haast trillende kleur. De techniek vroeg geduld en berekening, waardoor elk doek langzaam en overwogen tot stand kwam. Al hield de strenge methode niet lang stand, de bevrijding van de kleur die zij inzette, werkte rechtstreeks door in het fauvisme en de vroege abstractie. Het verschil met het impressionisme is de methode: waar de impressionist de toets uit de hand laat komen, zet de neo-impressionist elke stip volgens de kleurenleer.
Bron: Kroller-Muller Museum.
Meer van Paul Signac
Meer uit Neo-impressionisme