Place des Lices van Paul Signac toont de platanen op het dorpsplein van Saint-Tropez in 1893, zijn eerste jaar in het vissersdorp. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
De platanen aan de Place des Lices
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
De platanen aan de Place des Lices (Les platanes (place des Lices, Saint-Tropez)), 1893
Stadsgezicht · 65,4 × 81,9 cm (25,7 × 32,2 in)
Neo-impressionisme
Carnegie Museum of Art, Pittsburgh
Catalogustekst
Op de Place des Lices in Saint-Tropez staan de platanen die Paul Signac in 1893 schilderde. Het plein vormde toen het middelpunt van het vissersdorp waar de kunstenaar zich kort tevoren had gevestigd. Onder de bomen loopt een enkele figuur; de rest van het plein ligt in de gefilterde schaduw van het gebladerte. Signac gaf het doek het opusnummer 242.
De compositie berust op de gebogen lijnen van stammen en takken, die de blik omhoog voeren. Signac bracht de verf aan in losse, regelmatige toetsen die van dichtbij uiteenvallen in afzonderlijke kleuren en op afstand samensmelten. Die methode, het divisionisme, had hij samen met Georges Seurat tot een systeem uitgewerkt. Warme en koele tinten liggen naast elkaar zonder op het palet te mengen; het oog van de kijker verricht het werk. De richting van de lijnen was voor Signac geen toeval, want hij geloofde dat stijgende en buigende vormen een lichte stemming dragen.
Place des Lices ontstond in het eerste jaar dat Signac in Saint-Tropez werkte, de plaats die hem tot het einde van zijn leven onderwerpen zou leveren. Het werk hoort bij de vroege groep waarin hij het neo-impressionisme losmaakte van de stedelijke motieven van Seurat en naar het licht van de Middellandse Zee bracht. De platanen op het plein staan er nog altijd en zijn ruim honderd jaar oud.
Het schilderij kwam als schenking van de familie Sarah Mellon Scaife naar Pittsburgh, waar het nu tot de collectie van het Carnegie Museum of Art behoort. Bij willem. wordt Place des Lices als kunstdruk in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het neo-impressionisme ontstond in de jaren tachtig van de negentiende eeuw als een strengere voortzetting van het impressionisme. De schilders bouwden het beeld op uit fijne stippen zuivere, ongemengde kleur. Die punten mengen zich pas in het oog van de kijker tot licht en vorm. De methode is systematisch en berust op de kleurenleer van die tijd; het resultaat is helder en trillend.
In deze verzameling staan Paul Signac, Henri-Edmond Cross en Jan Toorop voor deze stiptechniek, ook wel pointillisme genoemd. Signac en Cross brachten de kust en het zuiden in beeld, badend in zonlicht. Toorop paste de techniek een tijd toe op zijn Zeeuwse landschappen en zeegezichten. Het neo-impressionisme maakte van kleur een zaak van methode en licht, en bereidde de vrije kleur van de moderne kunst voor.
Wie het neo-impressionisme herkent, let op het regelmatige patroon van kleine, losse stippen en op de heldere, haast trillende kleur. De techniek vroeg geduld en berekening, waardoor elk doek langzaam en overwogen tot stand kwam. Al hield de strenge methode niet lang stand, de bevrijding van de kleur die zij inzette, werkte rechtstreeks door in het fauvisme en de vroege abstractie. Het verschil met het impressionisme is de methode: waar de impressionist de toets uit de hand laat komen, zet de neo-impressionist elke stip volgens de kleurenleer.
Bron: Kroller-Muller Museum.
Meer van Paul Signac
Meer uit Neo-impressionisme