Twee vrouwen aan de kust van Edvard Munch is een kleurhoutsnede uit 1898: een vrouw in het wit naast een zwarte gestalte. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Twee vrouwen aan de kust
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Twee vrouwen aan de kust (To kvinner ved stranden), 1898
Figuurstuk · ca. 45,5 × 51,5 (compositiemaat) cm (17,9 × 20,3 in)
Expressionisme
Meerdere afdrukken (o.a. MoMA, Metropolitan Museum, Rijksmuseum, NGA Washington, Art Institute Chicago), diverse
Catalogustekst
Twee vrouwen aan de kust is van een houtblok gedrukt; de nerf loopt door het beeld en trekt zee en lucht in brede horizontale banen. Edvard Munch sneed de kleurhoutsnede in 1898, in de zomers die hij doorbracht in Åsgårdstrand aan de Oslofjord. De compositie meet ca. 45,5 bij 51,5 cm; afdrukken bewaren het Art Institute of Chicago en het Museum of Modern Art in New York. Aan de waterlijn staan een jonge vrouw in het wit, uitkijkend over het water, en naast haar een zwartgeklede, gebogen gestalte.
Munch drukte het beeld van één enkel houtblok dat hij in delen had gezaagd. Zo kon hij elk stuk apart inkleuren en de delen daarna samen tot één afdruk drukken, hier in donkerblauw, groen, zwart en roodbruin op crèmekleurig Japans papier. De vormen zijn tot het hoogst nodige teruggebracht. De jonge vrouw in het wit kijkt naar de open zee; de zwarte gestalte naast haar staat gebogen, met het gezicht van het water afgewend.
Rond 1900 behoorde Munch tot de vernieuwers van de kleurhoutsnede, en het in delen zagen van het blok was daarbij zijn eigen methode. Van deze houtsnede trok hij meerdere afdrukken, die nu in openbare verzamelingen bewaard worden. Het exemplaar dat hier als kunstdruk wordt uitgevoerd, gaat terug op de afdruk in de collectie van het Art Institute of Chicago, waar het blad via de Clarence Buckingham Collection terechtkwam.
In Chicago wordt de afdruk bewaard tussen andere grafiek van rond de eeuwwisseling. Het motief van de vrouw in het wit naast de zwarte gestalte laat zich lezen als jeugd tegenover ouderdom, aan dezelfde kust. Bij willem. wordt het als kunstreproductie in een beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het expressionisme stelde het gevoel boven de natuurgetrouwe weergave. Kleur wordt er fel en onnatuurlijk ingezet, de vorm vervormd en de toets nadrukkelijk. Niet de zichtbare werkelijkheid staat centraal, maar de innerlijke ervaring: angst, verlangen, eenzaamheid en onrust worden zichtbaar gemaakt. De stroming kwam rond 1900 op en liep vooruit op een groot deel van de moderne kunst.
In deze verzameling brengt willem. werk van Edvard Munch, Chaim Soutine en James Ensor bijeen. Munch bracht de grote thema's van liefde, angst en dood terug tot een enkel geladen beeld. Soutine kneedde zijn verf tot een wervelende, haast trillende materie. Ensor duwde gemaskerde menigten in felle kleuren tegen het beeldvlak. Elk van hen zette de eigen ervaring om in kleur en lijn, en maakte daarmee de weg vrij voor de kunst van de twintigste eeuw.
Wie het expressionisme herkent, let op de felle, soms schrille kleur, op de vervormde vorm en op de zichtbare, gejaagde toets. De stroming had haar zwaartepunt in Duitsland en Noord-Europa en kende geen strak program, maar een gedeelde drang naar uitdrukking. Haar nadruk op het innerlijk werkte door in de kunst van de hele twintigste eeuw, tot in het latere abstracte expressionisme. Het verschil met het impressionisme zit in de richting van de blik: de impressionist schildert wat het oog ziet, de expressionist wat de ervaring ermee doet.
Bron: Nasjonalmuseet, Oslo.
Meer van Edvard Munch
Meer uit Expressionisme
