De hof van Eden is het tegenstuk dat Thomas Cole in 1828 schilderde bij zijn Verdrijving uit het paradijs. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
De hof van Eden
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
De hof van Eden (The Garden of Eden), 1828
Landschap · 97,8 × 134 cm (38,5 × 52,8 in)
Romantiek
Amon Carter Museum of American Art, Fort Worth, Texas, inv. 1990.10
Catalogustekst
In een weelderig dal, tussen palmen, watervallen en bloeiende struiken, staan Adam en Eva klein tegen een lichtende horizon. Thomas Cole schilderde De hof van Eden in 1828, kort nadat hij zich als landschapsschilder in New York had gevestigd. Het tafereel toont het bijbelse paradijs voor de zondeval, met de twee figuren als kleine gestalten aan de rand van een onbewoond landschap. De in Engeland geboren Cole was toen zesentwintig jaar oud.
De compositie voert het oog langs een reeks lichtvlakken de diepte in. Op de voorgrond schittert een meer, daarachter stapelen bergketens zich op onder een gouden ochtendlucht. Cole bouwde het landschap op uit warme tinten en een zorgvuldig geregisseerde lichtval, een aanpak die hij aan de zeventiende-eeuwse landschapskunst van Claude Lorrain ontleende. De begroeiing is fijn uitgewerkt, van de varens op de voorgrond tot de wazige boomkruinen in de verte.
De hof van Eden vormt een pendant van Expulsion from the Garden of Eden, dat Cole in datzelfde jaar 1828 schilderde en dat de verdrijving uit het paradijs toont. Waar dat werk de mens buiten de poort plaatst, houdt dit doek het paradijs zelf vast. Het werk staat binnen de Romantiek, waarin Cole het Amerikaanse landschap tot een zelfstandig en verheven onderwerp maakte. Het pendant hangt in het Museum of Fine Arts in Boston.
Sinds 1990 maakt De hof van Eden deel uit van de collectie van het Amon Carter Museum of American Art in Fort Worth, waar het olieverfdoek van 97,8 bij 134 centimeter wordt bewaard. Bij willem. is het werk verkrijgbaar als kunstreproductie in een oplage van honderd genummerde exemplaren, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
De romantiek zocht in de eerste helft van de negentiende eeuw het verhevene, de natuur en het gevoel. Weidse landschappen, dreigende storm en vervallen ruine roepen ontzag en weemoed op. De mens is er klein en alleen tegenover de oneindige natuur, die de schilders opvatten als een spiegel van de ziel. Tegenover de nuchtere rede stelde de stroming de verbeelding en de ervaring.
In deze verzameling staan Caspar David Friedrich, Thomas Cole en John Martin voor die houding. Friedrich schilderde stille figuren voor eindeloze luchten en zeeen. Cole bouwde weidse Amerikaanse landschappen op tot beelden van opkomst en verval. Martin gaf ramp en apocalyps een groots, theatraal decor. Hun licht en ruimte dragen een stille, bijna religieuze spanning die de latere landschapskunst diep heeft beinvloed.
Wie de romantiek herkent, let op de weidse ruimte, het dramatische licht en de kleine mens tegenover een overweldigende natuur. De stroming was een reactie op de nuchtere rede van de Verlichting en stelde daar gevoel en verbeelding tegenover. Haar opvatting van het landschap als drager van stemming en betekenis bleef de kunst van de negentiende en twintigste eeuw beinvloeden. Het realisme dat erop volgde, keerde de blik om: van het verhevene naar het gewone, van de storm naar de akker.
Bron: Hamburger Kunsthalle.




