De verwoesting van Sodom en Gomorra van John Martin toont twee Bijbelse steden die door hemelvuur worden weggevaagd. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
De verwoesting van Sodom en Gomorra
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
De verwoesting van Sodom en Gomorra (The Destruction of Sodom and Gomorrah), 1852
Historiestuk · 136,3 × 212,3 cm (53,7 × 83,6 in)
Romantiek
Laing Art Gallery, Newcastle upon Tyne, inv. TWCMS : C6975
Catalogustekst
In een weids, fictief landschap vergaan de steden Sodom en Gomorra onder een regen van vuur en zwavel. John Martin voltooide dit tafereel in 1852, naar het Bijbelverhaal uit Genesis waarin twee steden om hun zonden worden verwoest. Op de voorgrond vluchten Lot en zijn dochters langs een rotsig pad, terwijl zijn vrouw omkijkt en in een zoutpilaar verandert. Achter hen splijt de hemel open en stort het vuur op de daken en torens neer.
De compositie zet de kleine, vluchtende figuren af tegen een catastrofe die de volle breedte van het doek vult. Martin bouwde het beeld op met een gloeiende hemel van oranje en rood boven een donkere, door onweer geteisterde vlakte. Het licht komt niet van de zon maar van de brand zelf, die de wolken van onderaf verlicht. De olieverf op doek meet 136,3 bij 212,3 centimeter. Martin plaatste zijn horizon laag, zodat de brandende lucht het grootste deel van het beeld beslaat.
Het werk hoort tot de Romantiek, waarin het onmetelijke en het dreigende van de schepping op de voorgrond kwamen te staan. Martin bouwde zijn naam met zulke apocalyptische taferelen, waarin steden en beschavingen onder goddelijke straf bezwijken. Hij werkte de architectuur en de mensenmenigten tot diep in de verte uit, zodat de schaal van de ramp voelbaar wordt. Dezelfde thematiek keert terug in zijn eerdere doeken over de val van Babylon en de grote vloed.
Het schilderij hangt in de Laing Art Gallery in Newcastle upon Tyne, waar het in 1951 als schenking van E. F. Weidner binnenkwam, ter nagedachtenis aan John Frederick Weidner, burgemeester van de stad in de jaren 1912 en 1913. Bij willem. wordt het als kunstdruk in een oplage van honderd exemplaren uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
De romantiek zocht in de eerste helft van de negentiende eeuw het verhevene, de natuur en het gevoel. Weidse landschappen, dreigende storm en vervallen ruine roepen ontzag en weemoed op. De mens is er klein en alleen tegenover de oneindige natuur, die de schilders opvatten als een spiegel van de ziel. Tegenover de nuchtere rede stelde de stroming de verbeelding en de ervaring.
In deze verzameling staan Caspar David Friedrich, Thomas Cole en John Martin voor die houding. Friedrich schilderde stille figuren voor eindeloze luchten en zeeen. Cole bouwde weidse Amerikaanse landschappen op tot beelden van opkomst en verval. Martin gaf ramp en apocalyps een groots, theatraal decor. Hun licht en ruimte dragen een stille, bijna religieuze spanning die de latere landschapskunst diep heeft beinvloed.
Wie de romantiek herkent, let op de weidse ruimte, het dramatische licht en de kleine mens tegenover een overweldigende natuur. De stroming was een reactie op de nuchtere rede van de Verlichting en stelde daar gevoel en verbeelding tegenover. Haar opvatting van het landschap als drager van stemming en betekenis bleef de kunst van de negentiende en twintigste eeuw beinvloeden. Het realisme dat erop volgde, keerde de blik om: van het verhevene naar het gewone, van de storm naar de akker.
Bron: Hamburger Kunsthalle.
Meer van John Martin
Meer uit Romantiek
