Comblat Castle van Paul Signac is een vroeg divisionistisch landschap uit 1887, geschilderd in de Auvergne kort na zijn eerste werk met Georges Seurat. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Kasteel van Comblat
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Kasteel van Comblat (Comblat-le-Château. Le château), 1887
Landschap (kasteelgezicht) · 60 × 92 cm (23,6 × 36,2 in)
Neo-impressionisme
Musée des Beaux-Arts de Liège, Luik
Catalogustekst
In de zomer van 1887 trok Paul Signac naar de Auvergne, waar hij het kasteel van Comblat schilderde tussen de heuvels van het Centraal Massief. Het doek toont het landhuis achter een scherm van bomen, met de groene hellingen en de lucht opgebouwd uit talloze losse toetsen. Signac was toen vierentwintig jaar en stond aan het begin van zijn divisionistische periode.
De kleur is hier niet op het palet gemengd, maar in het oog van de kijker. Samen met Georges Seurat had Signac in de voorgaande jaren de theorie van de optische kleurmenging uitgewerkt, waarbij zuivere kleuren in kleine, gescheiden toetsen naast elkaar komen te staan. In Comblat Castle ligt die verdeling nog ruwer dan in zijn latere werk. De toetsen zijn breed, en het groen van het gebladerte wisselt af met blauwe en oranje accenten die schaduw en zonlicht dragen.
Een jaar na het ontstaan reisde het werk naar Brussel, waar Signac in 1888 exposeerde bij de kunstenaarsgroep Les XX. Die tentoonstellingen brachten het pointillisme onder de aandacht van Belgische schilders, van wie een aantal de methode overnam. Het schilderij hoort bij de vroege landschappen waarmee Signac zich als zelfstandig neo-impressionist liet zien, nog voor zijn verhuizing naar het zuiden en zijn latere havengezichten. Vandaag maakt Comblat Castle deel uit van de collectie van het Musée des Beaux-Arts de Liège, ondergebracht in La Boverie in Luik. Bij willem. wordt het als kunstdruk in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het neo-impressionisme ontstond in de jaren tachtig van de negentiende eeuw als een strengere voortzetting van het impressionisme. De schilders bouwden het beeld op uit fijne stippen zuivere, ongemengde kleur. Die punten mengen zich pas in het oog van de kijker tot licht en vorm. De methode is systematisch en berust op de kleurenleer van die tijd; het resultaat is helder en trillend.
In deze verzameling staan Paul Signac, Henri-Edmond Cross en Jan Toorop voor deze stiptechniek, ook wel pointillisme genoemd. Signac en Cross brachten de kust en het zuiden in beeld, badend in zonlicht. Toorop paste de techniek een tijd toe op zijn Zeeuwse landschappen en zeegezichten. Het neo-impressionisme maakte van kleur een zaak van methode en licht, en bereidde de vrije kleur van de moderne kunst voor.
Wie het neo-impressionisme herkent, let op het regelmatige patroon van kleine, losse stippen en op de heldere, haast trillende kleur. De techniek vroeg geduld en berekening, waardoor elk doek langzaam en overwogen tot stand kwam. Al hield de strenge methode niet lang stand, de bevrijding van de kleur die zij inzette, werkte rechtstreeks door in het fauvisme en de vroege abstractie. Het verschil met het impressionisme is de methode: waar de impressionist de toets uit de hand laat komen, zet de neo-impressionist elke stip volgens de kleurenleer.
Bron: Kroller-Muller Museum.


