Het ontwerp voor Wand A van de Juryfreie Kunstschau is een gouache waarmee Wassily Kandinsky in 1922 een geometrische wandschildering in Berlijn voorbereidde. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Ontwerp voor wand A van de Juryfreie Kunstausstellung
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Ontwerp voor wand A van de Juryfreie Kunstausstellung (Entwurf für Wand A der Juryfreien Kunstausstellung (Berlijn)), 1922
Abstracte compositie (gouache-ontwerp) · 34,7 × 60 cm (13,7 x 23,6 inch)
Bauhaus
Centre Pompidou (Musée national d'art moderne), Parijs
Catalogustekst
Wassily Kandinsky ontwierp in 1922 de wandschilderingen voor een ruimte op de Juryfreie Kunstschau in Berlijn, een jaarlijkse tentoonstelling die werkte zonder jury. Deze gouache op papier is het ontwerp voor Wand A, een van de vier wanden. Op een egale grond ordent Kandinsky cirkels, driehoeken, banen en scherpe diagonalen tot een strak geometrisch geheel. Het blad is geen zelfstandig schilderij maar een maquette op kleur, waarnaar de wand zelf geschilderd zou worden.
De vormen zijn helder begrensd en vlak ingekleurd, zonder toets of textuur die aan een penseel herinnert. Kandinsky zocht in deze jaren naar een beeldtaal die op vaste elementen berustte: het punt, de lijn en het vlak, en de spanning tussen de grondvormen driehoek, vierkant en cirkel. Kleur en vorm koppelde hij aan elkaar volgens zijn eigen theorie, waarin geel, rood en blauw met bepaalde vormen samenvallen. Omdat het om een wandontwerp gaat, is de compositie berekend op afstand en op de schaal van een hele muur, niet op die van een schildersezel.
Het ontwerp hoort bij de geometrische, constructieve fase die zijn Bauhaus-jaren kenmerkt, ver van de kolkende kleur van zijn vroege expressionistische werk. De wandschilderingen zijn in 1922 in Berlijn ook werkelijk uitgevoerd, maar die muren bestaan niet meer; wat rest zijn de gouacheontwerpen zoals dit blad. De bewaarde ontwerpen, voor Wand A tot en met D, kwamen terecht in de collectie van het Centre Pompidou.
Vandaag bevindt het ontwerp zich in het Centre Pompidou (Musée national d'art moderne), Parijs, dat negen werken van Kandinsky bewaart. Bij willem. is dit ontwerp als kunstdruk in een oplage van honderd genummerde exemplaren te verwerven, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het Bauhaus was de invloedrijke Duitse kunst- en vormgevingsschool die in 1919 in Weimar werd opgericht en later naar Dessau verhuisde. De school verbond kunst, vormgeving en ambacht tot een nieuwe, moderne taal. Heldere vormen, primaire kleuren en een strakke, logische ordening staan er centraal. Schilderkunst, grafiek, architectuur en ontwerp gingen er hand in hand, met de blik gericht op de moderne samenleving.
In deze verzameling staan Wassily Kandinsky, Paul Klee en Laszlo Moholy-Nagy voor het schilderen aan het Bauhaus. Kandinsky ordende kleur en vorm als een soort muziek. Klee bouwde fijne, poetische composities op uit lijn en kleur. Moholy-Nagy onderzocht licht, vlak en beweging. Hun werk zoekt de wet achter de vorm en bepaalde mede het aanzien van de moderne kunst en vormgeving.
Wie het Bauhaus herkent, let op de heldere geometrie, de primaire kleuren en de logische, functionele opbouw. De school bestond maar veertien jaar en werd in 1933 onder druk gesloten, waarna haar leraren en leerlingen zich over de wereld verspreidden. Zo werd het Bauhaus toonaangevend voor de moderne kunst, vormgeving en architectuur ver buiten Duitsland. Verwant is De Stijl, waarvan Theo van Doesburg in 1921 en 1922 in Weimar buiten de school om lesgaf; het verschil is dat De Stijl één beeldtaal voorschreef en het Bauhaus een methode onderwees.
Bron: Bauhaus-Archiv, Berlijn.



