Onvoltooid schilderij is het laatste, onaffe werk van Wassily Kandinsky, met deels ingevulde vormen die zijn werkwijze laten zien. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Onvoltooid schilderij
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Onvoltooid schilderij (Peinture inachevée), 1944
Abstracte compositie (onvoltooid, olieverf op karton) · 42,0 × 58,0 cm (16,5 × 22,8 inch)
Expressionisme
Centre Pompidou (Musée national d'art moderne), Parijs, inv. AM 81-65-76
Catalogustekst
Deels ingevulde vormen naast kaal doek: Onvoltooid schilderij bleef achter zoals Wassily Kandinsky het in december 1944 verliet, de maand waarin hij in Parijs overleed. Over het vlak liggen biomorfe en geometrische vormen, sommige al met kleur gevuld, andere nog als kale contour. Het werk ontstond in zijn atelier in Neuilly-sur-Seine, in de laatste maanden van zijn leven, en droeg bij zijn dood nog geen definitieve titel.
De onafgemaakte staat geeft zicht op zijn werkwijze. Kandinsky zette de vormen eerst in lijn op het doek en vulde ze daarna stap voor stap in. Op dit vlak is die volgorde nog af te lezen: enkele figuren dragen al hun kleur, andere blijven een dunne omtrek op de onbewerkte grond. Zo toont het doek de opbouw die in een afgemaakt werk onder de verf verdwijnt.
Onvoltooid schilderij hoort bij de laatste periode die Kandinsky in Parijs doorbracht. In die jaren keerde hij terug naar kleine, organische vormen, na de strakke geometrie van zijn Bauhaus-tijd in Weimar en Dessau. Binnen het expressionisme staat dit doek aan het einde van zijn ontwikkeling, gemaakt in hetzelfde jaar waarin hij stierf.
Het doek bleef na Kandinsky's dood in zijn atelier in Neuilly achter en kwam via de nalatenschap van zijn weduwe Nina Kandinsky in het Centre Pompidou (Musée national d'art moderne), Parijs, waar het is opgenomen in de collectie van het Centre Pompidou. Bij willem. is Onvoltooid schilderij als kunstdruk in een beperkte oplage verkrijgbaar, op aanvraag gedrukt in ons eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het expressionisme stelde het gevoel boven de natuurgetrouwe weergave. Kleur wordt er fel en onnatuurlijk ingezet, de vorm vervormd en de toets nadrukkelijk. Niet de zichtbare werkelijkheid staat centraal, maar de innerlijke ervaring: angst, verlangen, eenzaamheid en onrust worden zichtbaar gemaakt. De stroming kwam rond 1900 op en liep vooruit op een groot deel van de moderne kunst.
In deze verzameling brengt willem. werk van Edvard Munch, Chaim Soutine en James Ensor bijeen. Munch bracht de grote thema's van liefde, angst en dood terug tot een enkel geladen beeld. Soutine kneedde zijn verf tot een wervelende, haast trillende materie. Ensor duwde gemaskerde menigten in felle kleuren tegen het beeldvlak. Elk van hen zette de eigen ervaring om in kleur en lijn, en maakte daarmee de weg vrij voor de kunst van de twintigste eeuw.
Wie het expressionisme herkent, let op de felle, soms schrille kleur, op de vervormde vorm en op de zichtbare, gejaagde toets. De stroming had haar zwaartepunt in Duitsland en Noord-Europa en kende geen strak program, maar een gedeelde drang naar uitdrukking. Haar nadruk op het innerlijk werkte door in de kunst van de hele twintigste eeuw, tot in het latere abstracte expressionisme. Het verschil met het impressionisme zit in de richting van de blik: de impressionist schildert wat het oog ziet, de expressionist wat de ervaring ermee doet.
Bron: Nasjonalmuseet, Oslo.





