In dit zeegezicht uit 1824 laat Caspar David Friedrich de kijker van grote hoogte neerzien in een maanverlichte, door rotsen omsloten baai. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Rotsrif aan het zeestrand
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Rotsrif aan het zeestrand (Felsenriff am Meeresstrand), 1824
Zeegezicht · 22 × 31 cm (8,7 × 12,2 in)
Romantiek
Staatliche Kunsthalle Karlsruhe, Karlsruhe, inv. 2261
Catalogustekst
Felsenriff am Meeresstrand toont een ronde, rotsige baai, van bovenaf gezien, met een steil rif dat uit het water oprijst. De maan breekt door een wolkendek en legt een baan licht over het wateroppervlak. Rondom sluiten donkere rotswanden de baai af, en onderin breekt lichte branding tegen het rif. Caspar David Friedrich schilderde het kleine doek in 1824, in Dresden, waar hij sinds 1798 werkte.
Het hoge standpunt is ongebruikelijk voor Friedrich, die zijn zeegezichten meestal vanaf de oever opbouwde. Op dit kleine formaat, 22 bij 31 centimeter, duikt de blik in de kom van de baai, zodat de rotswanden de horizon vrijwel wegnemen. Friedrich bracht de olieverf dun en beheerst aan, met fijne overgangen tussen de donkere rotsmassa en het koele maanlicht op het water.
Het werk hoort bij de reeks maan- en kustgezichten waarmee Friedrich mede de Duitse Romantiek vormgaf. In die stroming gold het landschap als drager van stemming en betekenis, niet als topografisch verslag. Het maanlicht keert bij Friedrich geregeld terug als motief, van de bekende maankijkers tot zijn late zeegezichten. Dergelijke kleine doeken maakte hij vaker in zijn latere jaren, toen grote opdrachten uitbleven en zijn faam in Dresden al was geluwd. In de collectie draagt het schilderij het inventarisnummer 2261.
Felsenriff am Meeresstrand hangt in de Staatliche Kunsthalle Karlsruhe, die het als open content beschikbaar stelt met een afbeelding in hoge resolutie. Zie de Staatliche Kunsthalle Karlsruhe voor de volledige catalogusgegevens. Bij willem. wordt het als kunstreproductie in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
De romantiek zocht in de eerste helft van de negentiende eeuw het verhevene, de natuur en het gevoel. Weidse landschappen, dreigende storm en vervallen ruine roepen ontzag en weemoed op. De mens is er klein en alleen tegenover de oneindige natuur, die de schilders opvatten als een spiegel van de ziel. Tegenover de nuchtere rede stelde de stroming de verbeelding en de ervaring.
In deze verzameling staan Caspar David Friedrich, Thomas Cole en John Martin voor die houding. Friedrich schilderde stille figuren voor eindeloze luchten en zeeen. Cole bouwde weidse Amerikaanse landschappen op tot beelden van opkomst en verval. Martin gaf ramp en apocalyps een groots, theatraal decor. Hun licht en ruimte dragen een stille, bijna religieuze spanning die de latere landschapskunst diep heeft beinvloed.
Wie de romantiek herkent, let op de weidse ruimte, het dramatische licht en de kleine mens tegenover een overweldigende natuur. De stroming was een reactie op de nuchtere rede van de Verlichting en stelde daar gevoel en verbeelding tegenover. Haar opvatting van het landschap als drager van stemming en betekenis bleef de kunst van de negentiende en twintigste eeuw beinvloeden. Het realisme dat erop volgde, keerde de blik om: van het verhevene naar het gewone, van de storm naar de akker.
Bron: Hamburger Kunsthalle.




