De Emmaüsgangers van Caravaggio is de vroege, lichtere versie uit 1601, met een baardeloze Christus tussen twee verblufte leerlingen. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
De Emmaüsgangers
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
De Emmaüsgangers (Cena in Emmaus), 1601
Religieus tafereel · 141 × 196,2 cm (55,5 × 77,2 in)
Barok
National Gallery, Londen, inv. NG172
Catalogustekst
Caravaggio schilderde De Emmaüsgangers in 1601 in Rome, kort nadat zijn eerste grote religieuze werken in de Contarelli-kapel opzien hadden gebaard. Het werk, olieverf en tempera op doek van 141 bij 196,2 cm, hangt in de National Gallery in Londen. Het toont het moment waarop de opgestane Christus bij het breken van het brood wordt herkend door twee leerlingen die hem voor een reisgenoot hielden. Aan een tafel met brood, fruit en gevogelte reageren de mannen geschrokken; de waard van de herberg in Emmaüs staat erbij en begrijpt niets van wat zich voltrekt.
De compositie brengt de gebeurtenis vlak bij de kijker. De ene leerling duwt zijn ellebogen naar buiten, de andere spreidt zijn armen alsof hij de ruimte opmeet; een mand met vruchten balanceert op de rand van de tafel. Caravaggio werkte met een scherp gericht licht dat van opzij invalt en de gezichten en handen uit het donker tilt. Het werk is uitgevoerd in olieverf en tempera op doek en meet 141 bij 196,2 centimeter.
Het schilderij hoort tot de vroege barok, waarvan Caravaggio in Rome een van de aanjagers was. De verzamelaar Ciriaco Mattei gaf het in 1601 in opdracht; via de Mattei-collectie kwam het later in bezit van kardinaal Scipione Borghese en bleef het tot in de vroege negentiende eeuw in Rome. In 1839 werd De Emmaüsgangers het eerste werk van Caravaggio dat in de collectie van The National Gallery werd opgenomen. Een tweede, donkerder versie uit 1606 bevindt zich in de Pinacoteca di Brera in Milaan.
In Londen is het doek vrij toegankelijk te zien, naast twee andere schilderijen van Caravaggio in dezelfde collectie. Bij willem. wordt De Emmaüsgangers als kunstreproductie in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
De barok kwam op rond 1600 en beheerste de zeventiende-eeuwse schilderkunst. Kunstenaars zochten beweging, drama en een sterk contrast tussen licht en donker. Figuren komen uit een diep donker naar voren, gevangen op het hoogtepunt van hun handeling. Caravaggio bracht dat felle spotlicht in de schilderkunst; anderen namen het over en bouwden het uit tot grote, theatrale composities. Onderwerpen als religie, mythologie en het portret kregen zo een directe, lichamelijke kracht.
Binnen deze verzameling staan meesters die elk hun eigen omgang met het licht vonden. Rembrandt liet de blik en het innerlijk oplichten uit de schaduw; Rubens gaf zijn taferelen een volle, bewegelijke opbouw. De barok verbond een nauwkeurige weergave van stof en huid met een groot gevoel voor spanning en gebaar. Die combinatie van kijken en verbeelden bepaalde de schilderkunst tot ver in de achttiende eeuw en werkt nog altijd door.
Wie de barok herkent, let op het spel van fel licht en diepe schaduw, op de schuine opbouw en op het gevangen moment van hoogste spanning. Vanuit Italie verspreidde de stijl zich over heel Europa, van Spanje tot de Nederlanden, en kreeg in elke school een eigen toon. In deze reeks komen die verschillende handen bij elkaar, telkens herkenbaar aan hetzelfde gevoel voor drama en licht. Verwant in het gebruik van licht en drama is de romantiek, twee eeuwen later; het verschil is dat de barok de handeling toont en de romantiek de stemming.
Bron: Rijksmuseum, Amsterdam.
Meer van Caravaggio
Meer uit Barok
