Olieverf op doek van Odilon Redon: een bruine adelaar met gespreide vleugels draagt de naakte Ganymedes omhoog, boven een donkere heuvelrand. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
De ontvoering van Ganymedes
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
De ontvoering van Ganymedes (L'Enlèvement de Ganymède), ca. 1900–1910
Mythologisch tafereel · 41 × 32,5 cm (16,1 × 12,8 in)
Symbolisme
Fondation Bemberg, Toulouse, inv. 2148
Catalogustekst
De ontvoering van Ganymedes toont het moment waarop Zeus, in de gedaante van een adelaar, de Trojaanse prins Ganymedes van de aarde wegvoert. Volgens de mythe, die onder meer Ovidius in de Metamorfosen vertelt, moest de jongen op de Olympus schenker van de goden worden. Odilon Redon schilderde het tafereel in olieverf op doek, op een staand formaat van 41 bij 32,5 centimeter.
De adelaar vult met gespreide vleugels bijna de volle breedte van het doek. Hij houdt de naakte jongen met zijn klauwen bij de heup vast, en de kop van de vogel buigt naar het hoofd van Ganymedes. Een arm en de benen van de jongen hangen omlaag, met de voeten boven een donkere heuvelrand onderaan het beeld. Daarachter ligt een grijsblauwe lucht, lichter rond de vleugels en donkerder naar de horizon. Redon zette de veren in bruine, losse streken neer; het lichaam is gladder geschilderd, in bleke huidtinten. In het oppervlak zijn de weefstructuur van het doek en een fijn craquelé zichtbaar.
Redon werkte tot in de jaren 1890 vooral in zwart en wit, in houtskool en lithografie, bladen die hij zijn noirs noemde. Daarna werden olieverf en pastel zijn voornaamste middelen en kregen onderwerpen uit de klassieke mythologie een vaste plaats in zijn werk, zoals in zijn doeken met Pegasus. De adelaar en de jongen staan hier in aardse bruintinten tegen een gedempte lucht, zonder de heldere kleurvlakken van zijn bekende bloemstukken. Redon geldt als een van de kernfiguren van het Franse symbolisme en stelde in 1886 werk tentoon op de achtste en laatste impressionistententoonstelling in Parijs.
Het werk hoort bij de verzameling die de Argentijnse verzamelaar Georges Bemberg aan de stad Toulouse ter beschikking stelde en die sinds de jaren negentig in het Hôtel d'Assézat hangt, een zestiende-eeuws stadspaleis. Daar is het te zien in de collectie van de Fondation Bemberg, onder inventarisnummer 2148. Bij willem. wordt het als kunstdruk in een beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het symbolisme keerde zich in de late negentiende eeuw van de zichtbare werkelijkheid af en zocht het innerlijke, het droombeeld en de mythe. Figuren staan er voor een idee; lijn en kleur dragen een verborgen betekenis. De sfeer is stil, geladen en vaak raadselachtig. Tegenover het realisme en het impressionisme stelde de stroming de verbeelding en het gevoel.
In deze verzameling staan Odilon Redon, Arnold Bocklin en Jan Toorop voor die verbeelding. Redon bracht dromen en visioenen in zachte kleur en houtskool. Bocklin schilderde geladen, mythische taferelen als Het dodeneiland. Toorop bouwde zijn allegorieen op uit fijne, golvende lijnen vol figuren. Zij schilderden wat niet direct te zien is, en bereidden met hun nadruk op idee en vorm de moderne kunst voor.
Wie het symbolisme herkent, let op de raadselachtige sfeer, de mythische of dromerige onderwerpen en de nadruk op idee boven weergave. De stroming had geen vaste stijl maar een gedeelde houding, verspreid over heel Europa. Haar aandacht voor het innerlijk en de verbeelding bereidde het pad voor de Jugendstil en voor de vrije vorm van de moderne kunst. Verwant is de romantiek van een halve eeuw eerder, die het gevoel ook boven de rede stelde; het verschil is dat de romantiek dat in het landschap zocht en het symbolisme in de figuur en het teken.
Bron: Kroller-Muller Museum.





