Het grote laatste oordeel van Peter Paul Rubens is een monumentaal barok altaarstuk uit 1614-1617, waarop Christus de geredden en de verdoemden scheidt. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Het grote laatste oordeel
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Het grote laatste oordeel (Das Große Jüngste Gericht), 1614-1617
Religieus tafereel · 608,5 × 463,5 cm (239,6 × 182,5 in)
Barok
Alte Pinakothek, München, München, inv. 890
Catalogustekst
Het grote laatste oordeel is in olieverf op doek uitgevoerd en meet 608,5 bij 463,5 centimeter, waarmee het het grootste schilderij van de Alte Pinakothek in München is. Peter Paul Rubens, de Vlaamse barokschilder die van 1577 tot 1640 leefde, schilderde het tussen 1614 en 1617. Het doek toont het moment van het laatste oordeel: Christus en Maria in het lichtende midden, omringd door de zielen die worden gered en de figuren die worden verdoemd.
De compositie is helder in tweeën verdeeld. Links stijgen de geredden op, door engelen omhoog getrokken naar het eeuwige licht; rechts storten de verdoemden neer, verjaagd door de aartsengel Michaël. Rubens bouwde het beeld op uit ineengedraaide, naakte lichamen die in een brede diagonaal bewegen. De warme vleestonen, de sterke lichtval en de op- en neerwaartse stroom van figuren tonen zijn kennis van de Italiaanse meesters, van wie hij het gespierde naakt en de dramatische beweging overnam.
Hertog Wolfgang Wilhelm van Palts-Neuburg gaf de opdracht voor het werk nadat hij zich tot het katholicisme had bekeerd. Het doek was bestemd voor het hoofdaltaar van de jezuïetenkerk in Neuburg an der Donau, waar het boven de gelovigen het einde der tijden moest tonen. Binnen het barokke oeuvre van Rubens hoort het bij de grote religieuze altaarstukken. In 1806 kwam het schilderij vanuit de Düsseldorfer Galerie naar de verzameling in München.
Vandaag hangt Het grote laatste oordeel in de collectie van de Alte Pinakothek in München. Door het uitzonderlijke formaat is elke reproductie een aanzienlijke verkleining van het origineel. Bij willem. wordt het werk als kunstdruk in een oplage van honderd genummerde exemplaren uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in ons eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
De barok kwam op rond 1600 en beheerste de zeventiende-eeuwse schilderkunst. Kunstenaars zochten beweging, drama en een sterk contrast tussen licht en donker. Figuren komen uit een diep donker naar voren, gevangen op het hoogtepunt van hun handeling. Caravaggio bracht dat felle spotlicht in de schilderkunst; anderen namen het over en bouwden het uit tot grote, theatrale composities. Onderwerpen als religie, mythologie en het portret kregen zo een directe, lichamelijke kracht.
Binnen deze verzameling staan meesters die elk hun eigen omgang met het licht vonden. Rembrandt liet de blik en het innerlijk oplichten uit de schaduw; Rubens gaf zijn taferelen een volle, bewegelijke opbouw. De barok verbond een nauwkeurige weergave van stof en huid met een groot gevoel voor spanning en gebaar. Die combinatie van kijken en verbeelden bepaalde de schilderkunst tot ver in de achttiende eeuw en werkt nog altijd door.
Wie de barok herkent, let op het spel van fel licht en diepe schaduw, op de schuine opbouw en op het gevangen moment van hoogste spanning. Vanuit Italie verspreidde de stijl zich over heel Europa, van Spanje tot de Nederlanden, en kreeg in elke school een eigen toon. In deze reeks komen die verschillende handen bij elkaar, telkens herkenbaar aan hetzelfde gevoel voor drama en licht. Verwant in het gebruik van licht en drama is de romantiek, twee eeuwen later; het verschil is dat de barok de handeling toont en de romantiek de stemming.
Bron: Rijksmuseum, Amsterdam.
Meer van Peter Paul Rubens
Meer uit Barok
