Mozes breekt de stenen tafelen behoort tot de bijbelse figuurstukken die Rembrandt in 1659 in Amsterdam schilderde, met de profeet driekwart in beeld. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Mozes met de tafelen der wet
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Mozes met de tafelen der wet (Mozes verbrijzelt de tafelen der wet), 1659
Religieus tafereel · 168,5 × 136,5 cm (66,3 × 53,7 in)
Barok
Gemäldegalerie (Staatliche Museen zu Berlin), Berlijn, inv. 811
Catalogustekst
Mozes heft twee stenen tafelen met de Tien Geboden boven zijn hoofd, gegrift in Hebreeuwse letters. Rembrandt schilderde de profeet in 1659, tijdens zijn latere jaren in Amsterdam. Het is een levensgrote gestalte, van onderaf gezien, zodat Mozes boven de kijker uitrijst. Het gebaar blijft dubbelzinnig: hij houdt de tafelen omhoog om ze te tonen, of hij staat op het punt ze stuk te slaan nu het volk het gouden kalf aanbidt.
Het licht valt vol op het gezicht en de baard en laat de rest van de figuur wegzinken in bruine schaduw. Rembrandt kiest een lage horizon en een donkere achtergrond, waardoor de geheven tafelen en het verlichte hoofd samen het midden van de compositie vormen. Op de lichte delen is de verf dik opgebracht, elders dun uitgestreken; de vorm komt voort uit licht en donker, niet uit scherpe omtrek. Het Hebreeuwse opschrift op de tafelen is nauwkeurig en leesbaar weergegeven.
Binnen het oeuvre hoort het werk bij de grote bijbelse figuurstukken uit Rembrandts late jaren, geschilderd in de stijl van de Hollandse barok. Het doek meet 168,5 bij 136,5 centimeter. In 1829/30 kwam het vanuit de Koninklijk Pruisische paleizen in openbaar bezit, en sindsdien draagt het inventarisnummer 811 in de collectie van de Gemäldegalerie.
Vandaag hangt Mozes breekt de stenen tafelen in de Gemäldegalerie van de Staatliche Museen zu Berlin. Bij willem. is het werk te verwerven als kunstdruk in een beperkte oplage, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
De barok kwam op rond 1600 en beheerste de zeventiende-eeuwse schilderkunst. Kunstenaars zochten beweging, drama en een sterk contrast tussen licht en donker. Figuren komen uit een diep donker naar voren, gevangen op het hoogtepunt van hun handeling. Caravaggio bracht dat felle spotlicht in de schilderkunst; anderen namen het over en bouwden het uit tot grote, theatrale composities. Onderwerpen als religie, mythologie en het portret kregen zo een directe, lichamelijke kracht.
Binnen deze verzameling staan meesters die elk hun eigen omgang met het licht vonden. Rembrandt liet de blik en het innerlijk oplichten uit de schaduw; Rubens gaf zijn taferelen een volle, bewegelijke opbouw. De barok verbond een nauwkeurige weergave van stof en huid met een groot gevoel voor spanning en gebaar. Die combinatie van kijken en verbeelden bepaalde de schilderkunst tot ver in de achttiende eeuw en werkt nog altijd door.
Wie de barok herkent, let op het spel van fel licht en diepe schaduw, op de schuine opbouw en op het gevangen moment van hoogste spanning. Vanuit Italie verspreidde de stijl zich over heel Europa, van Spanje tot de Nederlanden, en kreeg in elke school een eigen toon. In deze reeks komen die verschillende handen bij elkaar, telkens herkenbaar aan hetzelfde gevoel voor drama en licht. Verwant in het gebruik van licht en drama is de romantiek, twee eeuwen later; het verschil is dat de barok de handeling toont en de romantiek de stemming.
Bron: Rijksmuseum, Amsterdam.
Meer van Rembrandt van Rijn
Meer uit Barok
