Aristoteles bij de buste van Homerus toont Rembrandts peinzende denker die zijn hand op het hoofd van de blinde dichter legt. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Aristoteles bij de buste van Homerus
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Aristoteles bij de buste van Homerus, 1653
Historiestuk · 143,5 × 136,5 cm (56,5 × 53,7 in)
Barok
Metropolitan Museum of Art, New York, inv. 61.198
Catalogustekst
Aristoteles legt zijn hand op de buste van de dichter Homerus. Rembrandt schilderde het werk in 1653 in Amsterdam, in opdracht van de Siciliaanse edelman Antonio Ruffo, die een filosoof voor zijn galerij wenste. De denker draagt een donkere schort over een wit hemd, met een brede gouden keten over beide schouders. Aan die keten hangt een medaillon met de beeltenis van Alexander de Grote, de vorst die Aristoteles als jongen onderwees. Het doek meet 143,5 bij 136,5 centimeter.
Het licht valt van links op het gezicht en het goud, terwijl de achtergrond in bruine schaduw wegzakt. Rembrandt bracht de keten met dikke, tastbare verf aan, zodat het metaal oplicht boven het vlakke zwart van de mouwen. De blik van Aristoteles gaat omlaag naar de blinde dichter, in een houding van afgewogen bedachtzaamheid. De buste zelf is in koel steengrijs gehouden, tegenover het warme vlees en het glanzende goud van de filosoof.
Het schilderij stamt uit de rijpe jaren van Rembrandt, toen zijn toets losser werd en hij het clair-obscur van de barok tot een eigen taal maakte. Ruffo bestelde er later nog twee pendanten bij, waarmee een reeks van drie geleerden ontstond. In 1961 kwam het doek op een veiling in New York, waar het Metropolitan Museum of Art het voor een toen ongekend recordbedrag verwierf. De verkoop haalde over de hele wereld de voorpagina's.
Vandaag hangt het schilderij in New York, waar het tot de bekendste stukken van de Europese afdeling behoort. Wie de herkomst en de maatvoering wil nazien, vindt het in de collectie van het Metropolitan Museum of Art. Bij willem. wordt het als kunstreproductie in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
De barok kwam op rond 1600 en beheerste de zeventiende-eeuwse schilderkunst. Kunstenaars zochten beweging, drama en een sterk contrast tussen licht en donker. Figuren komen uit een diep donker naar voren, gevangen op het hoogtepunt van hun handeling. Caravaggio bracht dat felle spotlicht in de schilderkunst; anderen namen het over en bouwden het uit tot grote, theatrale composities. Onderwerpen als religie, mythologie en het portret kregen zo een directe, lichamelijke kracht.
Binnen deze verzameling staan meesters die elk hun eigen omgang met het licht vonden. Rembrandt liet de blik en het innerlijk oplichten uit de schaduw; Rubens gaf zijn taferelen een volle, bewegelijke opbouw. De barok verbond een nauwkeurige weergave van stof en huid met een groot gevoel voor spanning en gebaar. Die combinatie van kijken en verbeelden bepaalde de schilderkunst tot ver in de achttiende eeuw en werkt nog altijd door.
Wie de barok herkent, let op het spel van fel licht en diepe schaduw, op de schuine opbouw en op het gevangen moment van hoogste spanning. Vanuit Italie verspreidde de stijl zich over heel Europa, van Spanje tot de Nederlanden, en kreeg in elke school een eigen toon. In deze reeks komen die verschillende handen bij elkaar, telkens herkenbaar aan hetzelfde gevoel voor drama en licht. Verwant in het gebruik van licht en drama is de romantiek, twee eeuwen later; het verschil is dat de barok de handeling toont en de romantiek de stemming.
Bron: Rijksmuseum, Amsterdam.




