David met het hoofd van Goliat van Caravaggio toont de jonge David als halffiguur tegen een donkere achtergrond, omstreeks 1600 geschilderd. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
David met het hoofd van Goliat (Wenen)
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
David met het hoofd van Goliat (Wenen) (David mit dem Haupt des Goliath), ca. 1600–1601
Religieus tafereel · 91,2 × 116,2 cm (35,9 × 45,7 in)
Barok
Kunsthistorisches Museum, Gemäldegalerie, Wenen, inv. GG 125
Catalogustekst
Populierenhout diende hier als drager, een keuze die Caravaggio zelden maakte: vrijwel zijn hele oeuvre is op doek geschilderd. David met het hoofd van Goliat ontstond omstreeks 1600-1601, in de jaren waarin hij in Rome naam maakte. Het paneel meet 90,5 bij 116 centimeter. De jonge David buigt naar voren met het afgehakte hoofd van de reus in de hand, het zwaard nog vast.
Fel en gericht valt het licht op de arm en de borst van David en op het gelaat van Goliath, terwijl de omgeving in schaduw wegvalt. Caravaggio brengt de gebeurtenis ingetogen in beeld: de overwinnaar kijkt bedachtzaam, bijna spijtig, naar wat hij heeft gedaan. Het clair-obscur dat hij tot uitgangspunt maakte modelleert de vormen zonder tekenende omtrek. Het gladde houten oppervlak liet een fijnere afwerking toe dan de weefstructuur van linnen.
Stilistisch staat het paneel dicht bij de Rozenkransmadonna en ander werk uit Caravaggio's Romeinse jaren, al plaatsen sommige onderzoekers het later, omstreeks 1606-1607. Als vroege barok laat het zien hoe hij het bijbelse onderwerp uit het idealiserende register haalde en in alledaagse, tastbare aanwezigheid bracht. De vroege herkomst voert terug tot de graaf van Villamediana, die volgens de zeventiende-eeuwse biograaf Giovanni Bellori tussen 1611 en 1617 in Napels een David van Caravaggio verwierf.
Vandaag hangt het werk in het Kunsthistorisches Museum in Wenen, onder inventarisnummer GG 125, in de collectie van het Kunsthistorisches Museum. Bij willem. wordt David met het hoofd van Goliat als kunstreproductie in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
De barok kwam op rond 1600 en beheerste de zeventiende-eeuwse schilderkunst. Kunstenaars zochten beweging, drama en een sterk contrast tussen licht en donker. Figuren komen uit een diep donker naar voren, gevangen op het hoogtepunt van hun handeling. Caravaggio bracht dat felle spotlicht in de schilderkunst; anderen namen het over en bouwden het uit tot grote, theatrale composities. Onderwerpen als religie, mythologie en het portret kregen zo een directe, lichamelijke kracht.
Binnen deze verzameling staan meesters die elk hun eigen omgang met het licht vonden. Rembrandt liet de blik en het innerlijk oplichten uit de schaduw; Rubens gaf zijn taferelen een volle, bewegelijke opbouw. De barok verbond een nauwkeurige weergave van stof en huid met een groot gevoel voor spanning en gebaar. Die combinatie van kijken en verbeelden bepaalde de schilderkunst tot ver in de achttiende eeuw en werkt nog altijd door.
Wie de barok herkent, let op het spel van fel licht en diepe schaduw, op de schuine opbouw en op het gevangen moment van hoogste spanning. Vanuit Italie verspreidde de stijl zich over heel Europa, van Spanje tot de Nederlanden, en kreeg in elke school een eigen toon. In deze reeks komen die verschillende handen bij elkaar, telkens herkenbaar aan hetzelfde gevoel voor drama en licht. Verwant in het gebruik van licht en drama is de romantiek, twee eeuwen later; het verschil is dat de barok de handeling toont en de romantiek de stemming.
Bron: Rijksmuseum, Amsterdam.





