De schrijvende Hiëronymus van Caravaggio toont de kerkvader die de Bijbel in het Latijn vertaalde. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
De schrijvende Hiëronymus
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
De schrijvende Hiëronymus (San Girolamo scrivente), ca. 1605–1606
Religieus tafereel · 112 × 157 cm (44,1 × 61,8 in)
Barok
Galleria Borghese, Rome, inv. 56
Catalogustekst
Caravaggio schilderde De schrijvende Hiëronymus omstreeks 1605 en 1606 in Rome, in de jaren waarin hij voor kardinaal Scipione Borghese werkte. Het doek toont de kerkvader Hiëronymus aan een schrijftafel, gebogen over een groot boek, de pen in de hand. Zijn bovenlijf is naakt, om de heupen ligt een rode mantel. Op de tafel liggen boeken en een schedel, het teken van vergankelijkheid en van het overpeinzen van de dood.
De compositie leunt op een strook licht die van links binnenvalt en het lichaam, het papier en de schedel uit het donker haalt. Caravaggio zet de figuur in olieverf op doek neer met scherpe overgangen tussen licht en schaduw, de techniek die bekendstaat als clair-obscur. De uitgestrekte arm van de heilige verbindt het levende hoofd links met de schedel rechts in één lijn. De achtergrond blijft leeg en bruin; alleen de lezenaar en de rode stof geven de ruimte diepte.
Binnen de barok geldt het werk als een voorbeeld van Caravaggio's late Romeinse periode, waarin hij het verhaal terugbracht tot enkele figuren en voorwerpen in een donkere ruimte. Het doek meet 112 bij 157 centimeter. Caravaggio maakte het rechtstreeks voor kardinaal Scipione Borghese, verzamelaar en beschermheer, en sindsdien is het in de Borghese-collectie gebleven; de inventaris van 1693 vermeldt het al in de tweede zaal. Een tweede, eigenhandige Hiëronymus uit iets latere jaren hangt in de Sint-Janscokathedraal in Valletta op Malta.
De schrijvende Hiëronymus hangt vandaag in de Galleria Borghese in Rome, met inventarisnummer 056, te zien in de collectie van de Galleria Borghese. Bij willem. wordt het werk als kunstreproductie in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
De barok kwam op rond 1600 en beheerste de zeventiende-eeuwse schilderkunst. Kunstenaars zochten beweging, drama en een sterk contrast tussen licht en donker. Figuren komen uit een diep donker naar voren, gevangen op het hoogtepunt van hun handeling. Caravaggio bracht dat felle spotlicht in de schilderkunst; anderen namen het over en bouwden het uit tot grote, theatrale composities. Onderwerpen als religie, mythologie en het portret kregen zo een directe, lichamelijke kracht.
Binnen deze verzameling staan meesters die elk hun eigen omgang met het licht vonden. Rembrandt liet de blik en het innerlijk oplichten uit de schaduw; Rubens gaf zijn taferelen een volle, bewegelijke opbouw. De barok verbond een nauwkeurige weergave van stof en huid met een groot gevoel voor spanning en gebaar. Die combinatie van kijken en verbeelden bepaalde de schilderkunst tot ver in de achttiende eeuw en werkt nog altijd door.
Wie de barok herkent, let op het spel van fel licht en diepe schaduw, op de schuine opbouw en op het gevangen moment van hoogste spanning. Vanuit Italie verspreidde de stijl zich over heel Europa, van Spanje tot de Nederlanden, en kreeg in elke school een eigen toon. In deze reeks komen die verschillende handen bij elkaar, telkens herkenbaar aan hetzelfde gevoel voor drama en licht. Verwant in het gebruik van licht en drama is de romantiek, twee eeuwen later; het verschil is dat de barok de handeling toont en de romantiek de stemming.
Bron: Rijksmuseum, Amsterdam.





