De stenen brug is een van de ongeveer tien landschappen die Rembrandt ooit schilderde, een landweg met een gemetselde brug bij het water. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Landschap met stenen brug
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Landschap met stenen brug, ca. 1638
Landschap · 29,5 × 42,5 cm (11,6 × 16,7 in)
Barok
Rijksmuseum, Amsterdam, inv. SK-A-1935
Catalogustekst
De stenen brug toont een landweg langs een waterloop, met een gemetselde brug, een herberg met rode topgevel en een hooiberg tussen de bomen; in de verte staat een kerktoren. Rembrandt schilderde dit paneel omstreeks 1638. Het is een landschap, een genre dat hij maar zelden op paneel bracht: van zijn hand zijn slechts ongeveer tien geschilderde landschappen bekend. Op het water liggen twee bootjes met kleine figuren, over de weg rijdt een kar en tussen de gebouwen door lopen mensen.
Een felle straal zonlicht valt op de bomen en de gebouwen, terwijl de lucht daarboven donker en dreigend blijft. Rembrandt bouwde het beeld op in overwegend bruine en grijze tonen, met de verf dun en snel aangebracht. De brug en de herberg vangen het meeste licht; de randen van het paneel lopen weg in schaduw. Dat plotselinge, gerichte licht tegen een verduisterde hemel keert terug in de landschappen die hij in dezelfde jaren etste en tekende.
Binnen het oeuvre staat De stenen brug tussen de weinige landschappen die Rembrandt zonder opdracht en naar eigen inzicht maakte. De sterke lichtregie sluit aan bij de barok, de stroming waarin hij werkte, terwijl het onderwerp nuchter Hollands blijft. Het paneel kwam via de collectie van de markiezen van Lansdowne in Engeland terecht en werd in 1911 door het Rijksmuseum verworven.
Het paneel wordt vandaag in het Rijksmuseum bewaard, als onderdeel van de vaste opstelling. Wie het origineel wil zien, vindt het in de collectie van het Rijksmuseum. Bij willem. wordt De stenen brug als kunstreproductie in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
De barok kwam op rond 1600 en beheerste de zeventiende-eeuwse schilderkunst. Kunstenaars zochten beweging, drama en een sterk contrast tussen licht en donker. Figuren komen uit een diep donker naar voren, gevangen op het hoogtepunt van hun handeling. Caravaggio bracht dat felle spotlicht in de schilderkunst; anderen namen het over en bouwden het uit tot grote, theatrale composities. Onderwerpen als religie, mythologie en het portret kregen zo een directe, lichamelijke kracht.
Binnen deze verzameling staan meesters die elk hun eigen omgang met het licht vonden. Rembrandt liet de blik en het innerlijk oplichten uit de schaduw; Rubens gaf zijn taferelen een volle, bewegelijke opbouw. De barok verbond een nauwkeurige weergave van stof en huid met een groot gevoel voor spanning en gebaar. Die combinatie van kijken en verbeelden bepaalde de schilderkunst tot ver in de achttiende eeuw en werkt nog altijd door.
Wie de barok herkent, let op het spel van fel licht en diepe schaduw, op de schuine opbouw en op het gevangen moment van hoogste spanning. Vanuit Italie verspreidde de stijl zich over heel Europa, van Spanje tot de Nederlanden, en kreeg in elke school een eigen toon. In deze reeks komen die verschillende handen bij elkaar, telkens herkenbaar aan hetzelfde gevoel voor drama en licht. Verwant in het gebruik van licht en drama is de romantiek, twee eeuwen later; het verschil is dat de barok de handeling toont en de romantiek de stemming.
Bron: Rijksmuseum, Amsterdam.
Meer van Rembrandt van Rijn
Meer uit Barok
