Het feestmaal van Belsazar van Rembrandt toont hoe de Babylonische koning terugdeinst voor een hand die woorden op de wand schrijft. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Het feestmaal van Belsazar
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Het feestmaal van Belsazar, ca. 1636–1638
Religieus tafereel · 167,6 × 209,2 cm (66,0 × 82,4 in)
Barok
National Gallery, Londen, inv. NG6350
Catalogustekst
Het feestmaal van Belsazar toont het ogenblik waarop de Babylonische koning bevriest te midden van zijn eigen banket. Rembrandt van Rijn schilderde het doek omstreeks 1636 tot 1638 in Amsterdam; het meet 167,6 bij 209,2 centimeter, is olieverf op doek en hangt in de National Gallery in Londen onder inventarisnummer NG6350. Belsazar heeft de gewijde vaten uit de tempel van Jeruzalem laten aandragen en drinkt eruit; op dat moment verschijnt een hand die letters op de wand schrijft. De koning wendt zich af, zijn ogen wijd opengesperd, terwijl de wijn uit een omvallende schaal klotst.
De compositie drijft op een plotselinge beweging. Belsazar draait met heel zijn zware lichaam weg van de tekst, en die torsie trekt ook de gasten uit hun houding. Rembrandt zet de figuren dicht op het beeldvlak en laat het licht uit de oplichtende letters komen, zodat de gezichten en het goudbrokaat van de mantel fel oplichten tegen een donkere achtergrond. De stof van de kleding, de ketting en de schotels bouwde hij op met dikke, glanzende verf; het goud lijkt eerder gedreven dan geschilderd.
Binnen Rembrandts oeuvre hoort het werk bij de barokke historiestukken uit zijn Amsterdamse doorbraakjaren, waarin hij een verhaal tot een enkel geladen ogenblik terugbracht. De Hebreeuwse tekst op de wand, "mene mene tekel", staat in kolommen van boven naar beneden geschreven in plaats van in regels; die ongewone ordening verklaart waarom niemand aan het hof de woorden kon lezen. Rembrandt ontleende die opstelling aan een boek van zijn Amsterdamse buurman, de geleerde rabbijn Menasseh ben Israel.
De National Gallery in Londen verwierf het doek in 1964. Het werk is te zien in de collectie van de National Gallery. Bij willem. wordt het als kunstreproductie in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
De barok kwam op rond 1600 en beheerste de zeventiende-eeuwse schilderkunst. Kunstenaars zochten beweging, drama en een sterk contrast tussen licht en donker. Figuren komen uit een diep donker naar voren, gevangen op het hoogtepunt van hun handeling. Caravaggio bracht dat felle spotlicht in de schilderkunst; anderen namen het over en bouwden het uit tot grote, theatrale composities. Onderwerpen als religie, mythologie en het portret kregen zo een directe, lichamelijke kracht.
Binnen deze verzameling staan meesters die elk hun eigen omgang met het licht vonden. Rembrandt liet de blik en het innerlijk oplichten uit de schaduw; Rubens gaf zijn taferelen een volle, bewegelijke opbouw. De barok verbond een nauwkeurige weergave van stof en huid met een groot gevoel voor spanning en gebaar. Die combinatie van kijken en verbeelden bepaalde de schilderkunst tot ver in de achttiende eeuw en werkt nog altijd door.
Wie de barok herkent, let op het spel van fel licht en diepe schaduw, op de schuine opbouw en op het gevangen moment van hoogste spanning. Vanuit Italie verspreidde de stijl zich over heel Europa, van Spanje tot de Nederlanden, en kreeg in elke school een eigen toon. In deze reeks komen die verschillende handen bij elkaar, telkens herkenbaar aan hetzelfde gevoel voor drama en licht. Verwant in het gebruik van licht en drama is de romantiek, twee eeuwen later; het verschil is dat de barok de handeling toont en de romantiek de stemming.
Bron: Rijksmuseum, Amsterdam.
Meer van Rembrandt van Rijn
Meer uit Barok
