Het geslachte rund van Chaïm Soutine is de kleinste van drie versies waarop hij een gevild rund in rood en oranje neerzette. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Het geslachte rund (Minneapolis)
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Het geslachte rund (Minneapolis) (Le Bœuf écorché), ca. 1925–1926
Stilleven · 116,2 × 80,7 cm (31,8 × 45,7 in)
Expressionisme
Minneapolis Institute of Art, Minneapolis (Minnesota), inv. 57.12
Catalogustekst
In zijn atelier aan de rue du Saint-Gothard in Parijs schilderde Chaïm Soutine (1893-1943) omstreeks 1925-1926 dit opgehangen runderkarkas. Het doek toont een geslacht rund aan haken, uitgespannen tegen een donkere grond. Soutine liet een karkas uit de slagerij naar zijn atelier brengen en schilderde ernaar tot het vlees begon te bederven. Het werk meet 116,2 bij 80,7 centimeter.
De kleur draagt de hele voorstelling. Soutine bouwde het karkas op in verzadigd rood, oranje en geel, met dikke lagen verf die hij nat in nat aanbracht. De donkere achtergrond duwt die warme tonen naar voren. Voor het onderwerp liet hij zich leiden door De geslachte os (1655, Louvre) van Rembrandt, die hij in het Louvre bestudeerde. Waar Rembrandt het rund in bruin en goud hield, dreef Soutine de kleur op tot bijna zuiver rood.
Het karkas keert in Soutines oeuvre meermaals terug. Hij vatte het onderwerp op in een reeks van drie grote doeken; dit is de kleinste, terwijl een groter exemplaar in Buffalo hangt en het grootste, ruim twee meter hoog, in Grenoble. Binnen het expressionisme rekent men de reeks tot zijn bekendste werk. De Minneapolis Institute of Art verwierf dit doek in 1957 en bewaart het onder inventarisnummer 57.12, te zien in de collectie van het Minneapolis Institute of Art.
In de museumzalen hangt het karkas bij ander werk uit het begin van de twintigste eeuw. Bij willem. wordt het als kunstdruk in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het expressionisme stelde het gevoel boven de natuurgetrouwe weergave. Kleur wordt er fel en onnatuurlijk ingezet, de vorm vervormd en de toets nadrukkelijk. Niet de zichtbare werkelijkheid staat centraal, maar de innerlijke ervaring: angst, verlangen, eenzaamheid en onrust worden zichtbaar gemaakt. De stroming kwam rond 1900 op en liep vooruit op een groot deel van de moderne kunst.
In deze verzameling brengt willem. werk van Edvard Munch, Chaim Soutine en James Ensor bijeen. Munch bracht de grote thema's van liefde, angst en dood terug tot een enkel geladen beeld. Soutine kneedde zijn verf tot een wervelende, haast trillende materie. Ensor duwde gemaskerde menigten in felle kleuren tegen het beeldvlak. Elk van hen zette de eigen ervaring om in kleur en lijn, en maakte daarmee de weg vrij voor de kunst van de twintigste eeuw.
Wie het expressionisme herkent, let op de felle, soms schrille kleur, op de vervormde vorm en op de zichtbare, gejaagde toets. De stroming had haar zwaartepunt in Duitsland en Noord-Europa en kende geen strak program, maar een gedeelde drang naar uitdrukking. Haar nadruk op het innerlijk werkte door in de kunst van de hele twintigste eeuw, tot in het latere abstracte expressionisme. Het verschil met het impressionisme zit in de richting van de blik: de impressionist schildert wat het oog ziet, de expressionist wat de ervaring ermee doet.
Bron: Nasjonalmuseet, Oslo.
Meer van Chaïm Soutine
Meer uit Expressionisme
