Een van de weinige landschappen van Rembrandt, uit 1638, met de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan klein weggezet onder een wijde onweershemel. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Landschap met de barmhartige Samaritaan
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Landschap met de barmhartige Samaritaan, 1638
Landschap · 46,5 × 66 cm (18,3 × 26,0 in)
Barok
Nationaal Museum Krakau – Czartoryski Museum, Krakau, inv. XII-290
Catalogustekst
Een onweerslandschap vult het doek dat Rembrandt in 1638 schilderde. Onder een zwaar bewolkte hemel, waarin een enkele lichtbaan doorbreekt, helpt de barmhartige Samaritaan de gewonde reiziger op zijn paard. Het tafereel gaat terug op de bekende parabel bij Lucas, maar Rembrandt schoof het verhaal naar de achtergrond en gaf het landschap de hoofdrol. De figuren zijn klein en bijna verscholen tussen bomen, water en een uitdijende vlakte.
De compositie berust op het contrast tussen licht en donker. Links torent een groep donkere bomen op tegen de dreigende lucht, rechts opent het land zich naar een verre horizon waar de zon nog even doorbreekt. Rembrandt bouwde de diepte op met warme bruinen en groenen die naar de verte toe vergrijzen. De toets is los waar de wolken en het gebladerte worden aangezet, en fijner in de kleine figuren. Het licht valt niet gelijkmatig maar in stroken, zodat het oog van de voorgrond naar de opklaring wordt gevoerd.
Landschappen vormen een klein maar eigenzinnig deel van Rembrandts werk. Hij schilderde er ongeveer een dozijn, meestal geen bestaande plekken maar bedachte, geladen taferelen waarin het weer de stemming draagt. Dit werk hoort tot zijn vroege Amsterdamse jaren, toen hij als gevierd portrettist naam had gemaakt en zich binnen de barok een dramatische lichtregie eigen maakte. Het schilderij behoort sinds de vroege negentiende eeuw tot de verzameling van de familie Czartoryski, een van de oudste museale collecties van Polen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het geroofd en naar Duitsland gevoerd, na 1945 keerde het naar Krakau terug.
Vandaag hangt het werk in het Nationaal Museum Krakau, dat de Czartoryski-collectie beheert, te zien in de collectie van het Nationaal Museum Krakau. Bij willem. wordt het als kunstdruk in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
De barok kwam op rond 1600 en beheerste de zeventiende-eeuwse schilderkunst. Kunstenaars zochten beweging, drama en een sterk contrast tussen licht en donker. Figuren komen uit een diep donker naar voren, gevangen op het hoogtepunt van hun handeling. Caravaggio bracht dat felle spotlicht in de schilderkunst; anderen namen het over en bouwden het uit tot grote, theatrale composities. Onderwerpen als religie, mythologie en het portret kregen zo een directe, lichamelijke kracht.
Binnen deze verzameling staan meesters die elk hun eigen omgang met het licht vonden. Rembrandt liet de blik en het innerlijk oplichten uit de schaduw; Rubens gaf zijn taferelen een volle, bewegelijke opbouw. De barok verbond een nauwkeurige weergave van stof en huid met een groot gevoel voor spanning en gebaar. Die combinatie van kijken en verbeelden bepaalde de schilderkunst tot ver in de achttiende eeuw en werkt nog altijd door.
Wie de barok herkent, let op het spel van fel licht en diepe schaduw, op de schuine opbouw en op het gevangen moment van hoogste spanning. Vanuit Italie verspreidde de stijl zich over heel Europa, van Spanje tot de Nederlanden, en kreeg in elke school een eigen toon. In deze reeks komen die verschillende handen bij elkaar, telkens herkenbaar aan hetzelfde gevoel voor drama en licht. Verwant in het gebruik van licht en drama is de romantiek, twee eeuwen later; het verschil is dat de barok de handeling toont en de romantiek de stemming.
Bron: Rijksmuseum, Amsterdam.
Meer van Rembrandt van Rijn
Meer uit Barok
