Rotsen aan de kust van Paul Gauguin is een vroeg kustgezicht uit 1886, geschilderd in Bretagne jaren voor zijn Tahiti-werk. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Rotsen aan de kust
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Rotsen aan de kust (La Côte rocheuse, ou Rochers au bord de la mer), 1886
Landschap (kust) · 92 × 71 cm (36,2 × 28,0 in)
Impressionisme
Göteborgs Konstmuseum, Göteborg
Catalogustekst
In de zomer van 1886 verbleef Paul Gauguin voor het eerst in Pont-Aven, een dorp aan de zuidkust van Bretagne. Rotsen aan de kust ontstond daar, in het jaar voordat hij naar Martinique vertrok. Het doek, 92 bij 71 cm, hangt in Göteborgs Konstmuseum in Göteborg. Het werk toont een kust vol donkere rotsblokken die uit het water oprijzen, met daarachter de open zee onder een bewolkte hemel. Gauguin, 1848-1903, werkte op dat moment nog binnen het impressionisme, de stroming waarin hij zijn eerste jaren als schilder doorbracht.
De compositie is opgebouwd rond de tegenstelling tussen de massieve stenen en het bewegende water. Gauguin schilderde de rotsen in korte, dichte toetsen en hield het palet gedempt: grijsgroen, oker en gebroken wit. Het licht valt diffuus, zonder scherpe schaduwen, zoals vaak boven de Bretonse zee. De losse toets en de aandacht voor wisselend daglicht verraden de impressionistische scholing die hij van Camille Pissarro meekreeg.
Binnen het oeuvre staat het werk in de overgangsfase voor Gauguins eigen stijl. De platte kleurvlakken en donkere contouren die hij een jaar later in Pont-Aven zou ontwikkelen, zijn hier nog afwezig; het schilderij blijft in de impressionistische traditie. Kort na dit verblijf reisde Gauguin naar Panama en Martinique, waar zijn kleuren feller werden. Het doek bevindt zich in Göteborgs Konstmuseum, dat een uitgebreide Franse verzameling met werk van Monet, Van Gogh en Gauguin bezit.
In Göteborg hangt het schilderij tussen negentiende-eeuwse Franse kunst, een collectie die voor een belangrijk deel uit particuliere schenkingen is ontstaan. Bij willem. is Rotsen aan de kust verkrijgbaar als kunstreproductie in een oplage van honderd genummerde exemplaren, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het impressionisme kwam op in het Parijs van de jaren zeventig van de negentiende eeuw en legde het vluchtige licht van een moment vast. De schilders werkten buiten, met losse toetsen en heldere, ongemengde kleur. Schaduwen zijn er niet zwart, maar gekleurd. Niet het onderwerp maar de waarneming van licht en atmosfeer stond voorop, wat destijds als schokkend onaf werd ervaren.
In deze verzameling staan Claude Monet en Camille Pissarro voor deze omslag in het kijken. Monet schilderde hetzelfde tafereel keer op keer, bij wisselend licht en weer. Pissarro bracht het land en de stad in beeld met een rustige, gelijkmatige toets. Zij schilderden de wereld zoals het oog haar op dat moment ving, en zetten daarmee de deur open naar de moderne kunst.
Wie het impressionisme herkent, let op de losse, zichtbare toets, de heldere kleur en de gekleurde schaduw. De schilders werkten vaak buiten en in reeksen, om hetzelfde tafereel bij wisselend licht vast te leggen. Wat eerst als onaf werd afgewezen, groeide uit tot een breed gewaardeerde stroming en tot het begin van de moderne schilderkunst. Wat erop volgde staat onder het post-impressionisme; het verschil met het latere expressionisme is dat de impressionist schildert wat het oog ziet en de expressionist wat het gevoel ermee doet.
Meer van Paul Gauguin
Meer uit Impressionisme
